Uzasadnienie
Skarżący K. J. w skardze z dnia 27 marca 2017 r. zarzucił Komendantowi Wojewódzkiemu Policji bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu zażalenia na Komendanta Powiatowego Policji i potraktowanie jego pisma z dnia 26 stycznia 2017 r. jako skargi, o której mowa w Dziale VIII k.p.a. oraz wniósł o stwierdzenie, że czynność zawiadomienia z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie [...], jak i samo zawiadomienie są niezgodne z prawem i bezskuteczne.
Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał na naruszenie art. 37, art. 38, art. 233, art. 234 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie. Podniósł także, że w postępowaniu wyjaśniającym pominięto nakazy określone w art. 7, art. 9, art.10 K.p.a.
Stan faktyczny sprawy wskazuje, że skarżący działając jako emerytowany funkcjonariusz Policji złożył do Komendanta Powiatowego Policji wniosek z dnia 13 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia podając, że jest mu ono niezbędne dla celów postępowania przed organem emerytalnym i będzie stanowić dowód w sprawie.
Komendant Powiatowy Policji pismem z dnia 21 stycznia 2017 r. w sprawie L. dz. [...] zwrócił się do wnioskodawcy o sprecyzowanie treści żądanego zaświadczenia.
W odpowiedzi na powyższe pismo K. J. przesłał w dniu 26 stycznia 2017 r. "Opinię", w której podniósł, że powyższe pismo stanowiące w jego ocenie wezwanie do usunięcia braków formalnych, poprzez ścisłe zakreślenie treści żądanego zaświadczenia, pozbawione jest podstaw prawnych i nie może służyć przewlekłości postępowania w sprawie o zaświadczenie.
W dniu 26 stycznia 2017 r. skarżący przesłał do Komendy Wojewódzkiej Policji pismo zatytułowane "Zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Komendanta Powiatowego Policji i naruszenia terminu instrukcyjnego bez uzasadnienia", w którym zarzucił Komendantowi Powiatowemu Policji przekroczenie terminu wydania zaświadczenia w następstwie jego wniosku z dnia 13 stycznia 2017 r.
Powyższe "Zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Komendanta Powiatowego Policji i naruszenia terminu instrukcyjnego bez uzasadnienia" z dnia 26 stycznia 2017 r. zostało zakwalifikowane jako skarga na działanie organu administracji publicznej i postępowanie prowadzono w Komendzie Wojewódzkiej Policji pod sygnaturą [...] w oparciu o przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Postanowieniem Nr [...] z dnia 10 lutego 2017 r. Komendant Powiatowy Policji odmówił K. J. wydania zaświadczenia. Na powyższe postanowienie K. J. wniósł zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4 a,
- 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Skarżący w przedmiotowej skardze podnosi bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegającą na braku prawem nakazanego działania w zakresie wniesionego zażalenia na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie wydania zaświadczenia w następstwie jego wniosku z dnia 13 stycznia 2017 r.
Analizując treść skargi należy stwierdzić, że przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego, albowiem – jak słusznie przyjął organ - stanowi skargę określoną przepisami Działu VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.
Powyższe wynika z tego, że skarżący w piśmie z dnia 26 stycznia 2017 r., zarzuca Komendantowi Powiatowemu Policji naruszenie prawa poprzez brak wydania zaświadczenia na skutek wniosku skarżącego z dnia 13 stycznia 2017r. Pismo to nie mogło stanowić zażalenia na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia albowiem na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia nie przysługuje zażalenie w rozumieniu art. 37 § 1 K.p.a., ponieważ przepis ten odnosi się jedynie do spraw administracyjnych, a wydanie zaświadczenia nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 K.p.a., rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1074/11. publ. LEK nr 842887 oraz Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 465/08, publ. LEX nr 360805).
Natomiast zgodnie z art. art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi powszechnej, mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wniesienie tego rodzaju skargi nie uprawnia do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. W ramach postępowania skargowego regulowanego Działem VIII K.p.a. realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków.
Postępowanie w sprawie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 K.p.a. cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, lecz jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie takie nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, który zawiera art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 Kpa, na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09, Lex 557044).
Przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu bowiem ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10, Lex nr 737711).
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.