Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 15 stycznia 2018 r., pozostawiono bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 18 czerwca 2017 r.
Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 6 lutego 2018 r.
W dniu 20 lutego skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. zarządzenie. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w dniu 7 lutego korzystał z konsultacji na SOR szpitala im. [...] w K., gdzie stwierdzono u niego ostre niedokrwienie mięśnia serca. W dniu 9 lutego 2018 r. skarżący został przyjęty na oddział kardiologii tegoż szpitala i tego samego dnia został poddany zabiegowi koronografii i plastyki naczyń wieńcowych. Na oddziale przebywał do dnia 16 lutego 2018 r. w związku z nieustabilizowanymi zaburzeniami rytmu serca, które nie ustąpiły. Wyznaczono skarżącemu dalsze konsultacje ambulatoryjne, kwalifikację dla ablacji i wszczepienia kardiowertera.
Powyższe okoliczności skarżący udokumentował dokumentacją medyczną. Wraz z wnioskiem przedłożył dwa egzemplarze zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwana dalej "P.p.s.a.", a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w art. 87 P.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek:
- – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.),
- – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.),
- – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Od strony postępowania oczekuje się bowiem i jednocześnie wymaga szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych.
Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w kontekście przytoczonych regulacji, w pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że wniosek został złożony w terminie albowiem przyczyna uchybienia terminu ustała 16 lutego 2018 r. (tego dnia skarżący wyszedł ze szpitala), a skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu w dniu 20 lutego 2018 r.
Ponadto zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Przedłożona przez skarżącego dokumentacja medyczna – karta informacyjna z pobytu w izbie przyjęć oraz karta informacyjna z leczenia szpitalnego jednoznacznie wskazują, że skarżący z uwagi na stan zdrowia bez swej winy uchybił terminowi do wniesienia zażalenia. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.