Uzasadnienie
M. O. oraz W. O. w uzupełnieniu złożonego na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy (w dniu 21 września 2015 r.) wnieśli o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Oświadczając o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazali, że posiadają na utrzymaniu dwóch bezrobotnych synów K. i M. O. Zamieszkują w lokalu socjalnym o powierzchni 36,8 1 m 2. W. O. pobiera rentę w wysokości 701,89 zł. Komornik pobiera mu z renty kwotę 265,89 zł. M. O. oczekuje na przyznanie świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nie posiadają majątku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek M. O. oraz W. O. należy rozpoznać zgodnie z przepisem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie natomiast z przepisem art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu M. O. i W. O. wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów ewentualnej pomocy prawnej z wyboru. Dowodzi tego nie pozostawiający wątpliwości opis sytuacji finansowej rodziny skarżących, która składa się z czterech osób. Utrzymuje się jedynie z renty W. O., którą dodatkowo obciąża potrącenie komornicze. W rezultacie można uznać, że rodzina skarżących żyje na granicy ubóstwa i poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata mogłoby nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego tej rodziny.
Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji orzeczenia.