Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 grudnia 2015 roku przyznane zostało skarżącym M. O. i W. O. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 8 marca 2016 roku nr [...] na pełnomocnika skarżących została wyznaczona adw. K. K. wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K przy ul. K. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę odrzucił.
W piśmie procesowym z dnia 11 kwietnia 2016 roku zatytułowanym "Uzupełnienie skargi" adw. K. K. zawarła wniosek o przyznanie ze środków budżetowych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych oświadczając, że koszty te w żadnej części nie zostały uiszczone. Wniosek ten został ponowiony w piśmie pełnomocnika z dnia 2 maja 2016 roku. Pani Mecenas wskazała czynności, które podjęła w przedmiotowej sprawie, a należą do nich: przejrzenie akt, analiza prawna sprawy, przygotowanie obszernego pisma – uzupełnienia skargi oraz przygotowanie pisma – opinii dla skarżących.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2016 roku.
Stosownie do brzmienia § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" przedmiotowego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (240 zł x 23% = 55,20 zł).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.