Uzasadnienie
Skarżąca A. W., działająca przez pełnomocnika, w dniu 18 stycznia 2011 r. zgłosiła na rozprawie wniosek o wyłączenie ze sprawy sędziego sprawozdawcy – sędziego NSA Piotra Lechowskiego, albowiem jej zdaniem zachodzą wątpliwości co do bezstronności ww. sędziego. Uzasadniając wniosek skarżąca powołała się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt OP 48/10, a ponadto podniosła, że w innej sprawie Sąd, w którego składzie orzekał sędzia Lechowski, wymierzył Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości tylko jednego tysiąca złotych, nie uwzględniając faktu, że "umorzenie postępowania administracyjnego było oparte na kłamstwie ".
Sędzia NSA Piotr Lechowski w oświadczeniu z dnia 19 stycznia 2011 r. złożonym w trybie art. 22 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami zwanej dalej p.p.s.a) oświadczył, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przewidziane art. 18 p.p.s.a. podstawy wyłączające go z ustawy od rozpoznania sprawy. Sędzia NSA Piotr Lechowski podniósł ponadto, iż rozpoznawał inne sprawy ze skarg lub wniosków A. W. zastępowanej przez pełnomocnika - matkę M. W. W szczególności rozpoznał prawomocnie sprawy o sygn. Akt: III SAB/Kr 26/06 IIISA/Kr 1062/09, IIISAB/Kr 51/09, III SAB/Kr 63/09, III SO/Kr 13/09, i III SO/Kr 6/10.
Zdaniem sędziego, jak wynika z podniesionych na uprawdopodobnienie wniosku o wyłączenie twierdzeń, składająca wniosek przejawów bezstronności upatruje w niekorzystnych lub nie satysfakcjonujących co do wysokości wymierzonej grzywny orzeczeniach oraz w treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2010 r. sygn. akt. I OPP 48/10. Zdaniem wnioskodawczyni braku bezstronności dowodzi treść złożonego na rozprawie pisma i załączników do niego.
W przekonaniu Sędziego nie istnieją okoliczności, o których mowa w art. 19 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 19 ww. ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Z treści wniosku wynika, że zdaniem skarżącej istnieją podstawy wyłączenia sędziego, gdyż sędzia NSA Piotr Lechowski nie jest bezstronny, ponieważ w innej sprawie wymierzył Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości jednego tysiąca złotych. Skarżąca podniosła również fakt, iż w ww. postanowieniu - sygn. Akt IOPP 48/10 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie.
W przepisie art. 19 p.p.s.a. chodzi o istnienie wszelkich okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej rozpoznawanej sprawie. Instytucja wyłączenia sędziego jest gwarancją prawa strony do bezstronnego sądu. Z drugiej jednak strony, należy przesłanki z art. 19 p.p.s.a badać niezwykle wnikliwie, gdyż zbyt liberalne podejście mogłoby powodować paraliż postępowania oraz pracy sądów. Podstawą wyłączenia mogą być jedynie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń, co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy, a wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić.
W tym więc kontekście należy rozpatrywać wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie ma żadnych podstaw aby można przyjąć, że w sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające wyłączenie sędziego NSA Piotra Lechowskiego od jej rozpoznania. Taką okolicznością nie może być fakt stwierdzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny przewlekłości w niniejszej sprawie, ani też okoliczność wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy w wysokości jednego tysiąca złotych.
Podniesione przez skarżącą zarzuty nie stanowią przesłanek, o których mowa w art.19 p.p.s.a, nie mieszczą się zatem w pojęciu okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji.