Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 80/16, utrzymał w mocy zaskarżone przez skarżącego Z.B. postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 23 stycznia 2018 r., oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Orzeczenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o nieprzysługiwaniu na nie środka zaskarżenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 maja 2018 r.
Pismem z dnia 10 maja 2018 r., Z. B. wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Zgodnie natomiast z art. 285f § 3 P.p.s.a. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 P.p.s.a. oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia została sporządzona i podpisana przez skarżącego osobiście. Z treści skargi nie wynika także, aby wnoszący ją był adwokatem lub radcą prawnym, jak również nie wynika, aby był jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. Należało zatem uznać, że nie miał on wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia.
Wobec powyższego, wniesiona skarga, jako niespełniająca wymogu określonego w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 285f § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 285a § 1 i § 2 w związku z art. 285l i art. 175 § 1 w związku z art. 285 f § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.