Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 grudnia 1997 r. Wojewoda S. utrzymał w mocy zakwestionowaną odwołaniem Tomasza K. oraz Wiesława M. decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w M.-M. orzekająca, na podstawie art. 48 ustawy z dnia 1 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414/ rozbiórkę stacji Auto gaz wybudowanej na nieruchomości przy ul. Warszawskiej w S. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że stacja Auto gaz, składająca się z płyty betonowej z wyprowadzonymi kotwami stalowymi do których zamocowano słupki stalowe wspierające zadaszenie konstrukcji stalowej, słupków murowanych, na których wsparto dwa zbiorniki gazu cieplnego, dystrybutorów oraz wiaty wykonana została w okresie od 1995 r. do 1997 r. bez pozwolenia na budowę, co uzasadnia orzeczenie rozbiórki na podstawie pow. przepisu art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r.
Skargę na tę decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wiesław M. Skarżący nie kwestionuje nakazu rozbiórki wiaty i słupków. Zarzuca natomiast, iż brak było podstaw do orzekania rozbiórki urządzeń do tankowania samochodów, które nie są trwale związane z gruntem i nie mogą być uznane za budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Skarżący zarzuca także, iż o toczącym się postępowaniu nie zostały powiadomione Ewa M. i Beata K., które są także wspólnikami spółki cywilnej PSU KM Auto gaz wpisanymi do rejestru ewidencji działalności gospodarczej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podnosząc między innymi, że ani w postępowaniu odwoławczym ani w postępowaniu przed I instancją nie podnoszono, że wspólnikami spółki są także Ewa M. i Beata K. Na pieczątce spółki wskazani są wyłącznie Wiesław M. i Tomasz K., do akt nie przedłożono dowodu, i spółka ma czterech współwłaścicieli.
Naczelny Sąd Administracyjny zważy, co następuje:
Skarga nie mogła być uwzględniona bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko taki wzgląd zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ upoważnia Sąd do wzruszenia /uchylenia lub stwierdzenia nieważności/ zaskarżonej decyzji.
Wskazany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414/ nakazuje orzeczenie rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Wybudowana przez skarżących bez pozwolenia na budowę stacja auto-gazu jest w rozumieniu art. 3 pkt 3 powołanej ustawy Prawo budowlane jest obiektem budowlanym /urządzeniem technicznym/ składającym się z poszczególnych składników stanowiących całość użytkową. Tego rodzaju obiekt nie został wymieniony w art. 29 powyższej ustawy zawierającym wykaz obiektów zwolnionych od obowiązku uzyskania na ich budowę decyzji o pozwoleniu na budowę. Jeśli zatem nawet w ramach zespołu urządzeń składających się na obiekt "Stacja auto-gazu" znajdują się urządzenia, które jak twierdzą skarżący mogą być "bez problemów przetransportowane w inne miejsce bez jakiejkolwiek dewastacji związanej z rozbiórką" to bezzasadny jest zarzut skargi, iż orzekając obowiązek rozbiórki stacji auto - gaz organ winien w decyzji wyłączyć ten obowiązek w odniesieniu do części urządzeń wchodzących w skład tej stacji tj. do urządzenia do tankowania samochodów. Podnoszony w skardze zarzut, że w postępowaniu nie brały udziału Ewa M. i Beata K. nie może skutkować uchylenia zaskarżonej decyzji - skarżący nie udowodnili a nawet nie uprawdopodobnili, że osoby te są współwłaścicielami spółki MK Auto gaz s. c. Na pieczątce spółki wskazani są wyłącznie Wiesław M. i Tomasz K. Biorąc powyższe pod uwagę - Naczelny Sąd Administracyjnym na podstawie art. 27 ust 1 cyt. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA orzekł jak w sentencji.