Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 4 grudnia 2000 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania Jerzego Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego P. z dnia 8 sierpnia 2000 r. nakazującej zaniechania wykonywania dalszych robót budowlanych w adaptowanej części strychu budynku wielorodzinnym położonego w B.-P. przy ul. M. nr 23 - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ administracji podniósł, że skarżący bez wymaganego pozwolenia na budowę rozpoczął wykonywanie robót budowlanych polegających na adaptacji części strychu na dwa pomieszczenia mieszkalne co spowodowało wydanie w dniu 13 czerwca 2000 r. postanowienia nakazującego wstrzymanie wykonywania robót budowlanych, a następnie na postawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/ nakazano zaniechania wykonywania dalszych robot i przywrócenie stanu poprzedniego. Odnosząc, się do zarzutu odwołania o uzyskaniu przez skarżącego ustnej zgody Kierownika Administracji Budynków Komunalnych w B.-P. organ administracji podniósł, że zgoda taka nie jest równoznaczna z decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną przez właściwy organ.
W skardze na tę decyzję Jerzy Z. podnosi, że wykonane przez niego prace adaptacyjne nie są robotami budowlanymi w rozumieniu art. 3 pkt 7 prawa budowlanego i wobec tego nie wymagało ich wykonanie uprzedniego uzyskania pozwolenia na budową. Skarżący podnosi, że wykonane roboty obejmowały wyłącznie drobne prace adaptacyjne nie naruszające w żaden sposób konstrukcji, ani nie zagrażały zamieszkującym w budynku osobom. Skarżący podaje, że posiada obecnie pisemną zgodę Burmistrza Miasta i Gminy B.-P. na adaptację części strychu którą dołączył do skargi. Nadto skarżący podaje, że po wykonaniu robót adaptacyjnych na podstawie art. 71 prawa budowlanego zamierzał wystąpić o zgodę na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego pomieszczenia na cele mieszkalne. W ocenie skargi bezpodstawnie nakazano zaniechania wykonywania dalszych robot i przywrócenia stanu poprzedniego. Skarga zawiera wniosek o uchylenia zaskarżonej decyzji.
Odpowiadając na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest nieuzasadniona. Trafnie organy administracji oceniły, że wskazywana przez skarżącego okoliczność uzyskania zgody od właściciela budynku na adaptacje części strychu na cele mieszkalne nie była wystarczająca dla rozpoczęcia wykonywania robót budowlanych. Ze znajdującego się w przedstawionych aktach protokołu oględzin wykonanych przez skarżącego robot budowlanych wynika, że obejmowały one między innymi wmontowanie w dachu okna w miejscu dotychczasowego wejścia na dach. Oznacza to ze poza robotami wykonanymi ściśle w samym wnętrzu pomieszczeń strychu doszło do przebudowy budynku a zatem wykonane roboty należy zaliczyć do robót o jakich mowa w art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/. Wykonanie tych robót stosownie do treści art. 28 tej ustawy wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, bowiem przebudowa obiektu budowlanego nie jest ujęta w art. 29 i art. 30 ustawy wymieniających roboty budowlane nie wymagające uzyskania uprzedniego pozwolenia na budowę. Nie można wobec tego postawić uzasadnionego zarzutu, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa.
Dołączona do skargi zgoda na przebudowę strychu wyrażona przez Burmistrza nie jest pozwoleniem na budowę a tylko wyrażeniem zgody na dysponowanie terenem na cele budowlane i nie konwaliduje samowoli budowlanej. Podnieść też należy, że decyzja wyrażająca zgodę na zmianę sposobu użytkowania obiektu winna poprzedzać wykonanie robót zmierzających do przekształcenie pomieszczenia na wskazany cel, a nie odwrotnie jak przyjmuje skarżący. Samowolna zmiana przeznaczenia pomieszczenia zgodnie z art. 71 ust. 3 prawa budowlanego stanowi podstawę do wydania decyzji przewidzianej w art. 51 ust. 1 w tym nakazania przywrócenia stanu poprzedniego.
Z przyczyn wymienionych, wobec niezasadności zarzutów skargi na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.