Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 31 marca 2004 r., sygn. akt IV SA 3761/02

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie NSA Anna Żak (spr.), As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Dorota Jackiewicz protokolant
Rozpoznanie
w dniu 31 marca 2004 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę

Sentencja

  1. 1. uchyla zaskarżoną decyzję
  2. 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Z. N. 300,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. po rozpatrzeniu odwołania L. W. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002r. stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta m. P. z dnia [...] listopada 1999r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L. W. pozwolenia na budowę budynku warsztatowego usług ślusarskich na działce przy ul. [...] w P. na podstawie art.138 par.1 pkt.2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezydenta m. P. z dnia [...] listopada 1999r.

W uzasadnieniu wskazał, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. na podstawie art.156 par.1 pkt.2 kpa stwierdził nieważność decyzji Prezydenta m. P. z dnia [...] listopada 1999r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L. W. pozwolenia na budowę budynku warsztatowego usług ślusarskich uznając, iż decyzja ta rażąco narusza dyspozycję art. 32 ust.4 pkt.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r., który to przepis stanowi, iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym.

Organ odwoławczy ustalił, iż decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji wydaną w dniu [...] lutego 1998r. i ważną 1 rok od doręczenia inwestorowi, L. W. otrzymał w dniu [...] marca 1998r., natomiast wniosek o pozwolenie na budowę złożył w dniu [...] września 1998r., a więc w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wojewoda [...] błędnie ustalił, iż wniosek inwestora o pozwolenie na budowę spornej inwestycji został złożony w dniu [...].10.1999r., tymczasem pismo to stanowiło jedynie ponowną prośbę o wydanie pozwolenia na budowę po uzupełnieniu przez L. W. poprzedniego wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] września 1998r. Tym samym przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza dyspozycji cyt. art. 32 ust.4 pkt.1 ustawy Prawo budowlane.

W skardze do Sądu na powyższą decyzję Z. N. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jako wydanej naruszeniem art.7, 8, 10 kpa.

Zdaniem skarżącej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dokonał wszechstronnego zbadania sprawy i wyjaśnienia stanu faktycznego pomijając całkowicie fakt wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bez pisemnego uzgodnienia projektu budowlanego i zgody skarżącej na planowaną inwestycję, do czego zobowiązywała decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto skarżąca pozbawiona była prawa udziału w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak i w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, co zmusiło ją do podjęcia działań zmierzających do uchylenia tych decyzji /w drodze wznowienia postępowania/. Skarżąca podniosła, iż kontrolowana decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z rażącym naruszeniem art. 35 ust.3 w zw. z art. 35 ust.1 pkt.1b Prawa budowlanego z 1994r., ponieważ nie sprawdzono projektu zagospodarowania działki lub terenu z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej uchylenie podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu nieważnościowym.

Postępowanie to jest jednym z trybów nadzwyczajnych, umożliwiających wzruszenie decyzji ostatecznej, wszczęte może być na żądanie strony bądź z urzędu. Wszczęcie postępowania na żądanie strony, nie zwalnia jednak organu od przeprowadzenia kontroli decyzji, w sprawie której wszczęto postępowanie, w pełnym zakresie pod względem występowania przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa. W pełni ma również w tym postępowaniu zastosowanie art.77 par.1 kpa, w myśl którego organy administracji państwowej zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Treść tego przepisu należy tłumaczyć w ten sposób, że obowiązek przeprowadzenia wszystkich niezbędnych do wyjaśnienia sprawy dowodów obciąża organ administracji prowadzący postępowanie w sprawie.

W niniejszej sprawie organ drugiej instancji, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, odmawiając stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, ograniczył się wyłącznie do wyjaśnienia zarzutu podnoszonego przez skarżącą w odwołaniu, a mianowicie, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lutego 1998r.

Zgodzić się należy z ustaleniem organu odwoławczego, że inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, takie ustalenie nie zwalniało jednak organu administracyjnego od dokonania oceny przedmiotowej decyzji o pozwolenia na budowę budynku warsztatowego usług ślusarskich, pod kątem czy została ona wydana zgodnie z dyspozycją art.35 ustawy Prawo budowlane z 1994r./ Dz.U. nr 106, poz. 1126 z 2000r./.

W szczególności przepis art. 35 ust.1 tej ustawy stanowił, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

  1. 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
  2. a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
  3. b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
  4. c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

Organ odwoławczy nie poczynił w niniejszej sprawie jakichkolwiek rozważań, co do zgodności projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Podnieść należy, iż w aktach sprawy brak jest nawet projektu zagospodarowania działki.

Wskazane wyżej zagadnienia, nie zostały przez organy w niniejszej sprawie w ogóle wyjaśnione i uzasadnione, czym naruszono art. 7, 77 § 1 i 107 kpa, i co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do zarzutów skargi podnieść należy, iż przepisy prawa budowlanego nie przewidują obowiązku uzyskania zgody i pisemnego uzgadniania projektu budowlanego z właścicielami sąsiednich działek. Nie jest też podstawą do stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę okoliczność, że skarżąca nie brała udziału w tym postępowaniu, a także w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Jest to bowiem przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego o jakiej mowa w art.145 par.1 pkt.4 kpa. W sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie można powoływać się na podstawy wznowienia postępowania. Pozbawienie strony możliwości wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym (np. poprzez niepowiadomienie jej o wszczęciu postępowania /, powodujące zaistnienie podstawy wznowienia postępowania określonej w art. 145 § pkt 4 kpa, nie może być uznane jednocześnie za wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa.

Z powyższych względów, wobec naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 kpa Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 par.1 ust.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/. Sąd uznał, iż brak jest podstaw do zastosowania art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.