Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z 29 października 1999 r. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ nakazał Beacie i Rafałowi K. usunięcie samowolnie ustawionego kontenera na działce rolnej nr 173/53, położonej w obrębie wsi M. gmina S. Organ nadzoru wskazał, że Beata i Rafał K. nabyli w 1999 r. niezabudowaną działkę gruntu rolnego o nr 173/53 we wsi M., na której bez wymaganego pozwolenia na budowę ustawili kontener. Zgodnie z art. 3 pkt 5 prawa budowlanego kontenery zaliczone zostały do tymczasowych obiektów budowlanych ustawienie których wymaga pozwolenia na budowę. Zatem nakazanie rozbiórki było w pełni zasadne.
W odwołaniu od tej decyzji Beata i Rafał K. wnieśli o jej uchylenie, podnosząc, że na przedmiotowej działce żadnego obiektu budowlanego nie wybudowali. Kontener jest obiektem tymczasowym do którego nie stosuje się art. 48 prawa budowlanego. Kontener ten nie jest trwale związany z gruntem i służy do przechowywania krzewów, narzędzi oraz materiałów służących do wzmocnienia ogrodzenia. Na tej działce spędzają całe lato.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. decyzją z 8 grudnia 1999 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podkreślając, że zgodnie z art. 3 pkt 5 prawa budowlanego do obiektów tymczasowych zaliczone zostały obiekty przeznaczone do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej przewidziane do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki a także obiekty budowlane nie połączone trwale z gruntem jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe pokrycia namiotowe, powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe.
W myśl art. 29 ust. 1 pkt 5 i 5a pozwolenia budowę nie wymaga budowa:
- tymczasowych obiektów budowlanych stanowiących wyłącznie eksponaty wystawowe, bez pełnienia jakichkolwiek funkcji użytkowych i usytuowanych na terenach przeznaczonych na ten cel
- tymczasowych obiektów budowlanych nie połączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu.
W innych przypadkach obiekty tymczasowe wymagają pozwolenia na ich wzniesienie.
W skardze na te decyzje Beata i Rafał K. wnieśli o jej uchylenie i podnieśli zarzut naruszenia art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3 oraz art. 138 Kpa.
Zdaniem skarżących organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutu, że przedmiotowy kontener o wymiarach 6 m x 2 m służący do przechowywania materiałów, narzędzi i urządzeń potrzebnych do zagospodarowania działki, nie związany trwale z gruntem mógłby być zakwalifikowany "jako pomieszczenie na które zgodnie z art. 29 prawa budowlanego nie jest wymagane pozwolenie na budowę.
Nadto organ nie ustosunkował się do zarzutu, że kontener skarżących nie jest obiektem budowlanym i nie został wybudowany. Zatem art. 48 prawa budowlanego nie ma zastosowania.
W przepisie tym jest mowa tylko o "obiekcie budowlanym" wobec tego nie może dotyczyć "obiektów tymczasowych".
Skarżący mieszkają od tej działki kilkaset kilometrów, to jest oczywiste, że powinno na niej istnieć pomieszczenie w którym można byłoby się schronić przed zimnem, deszczem, wiatrem i aby się przespać. Ponadto kontener chroni ich mienie przed kradzieżą" Wystąpili o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, bo zamierzają tam wybudować trwały obiekt.
Okoliczności te nie zostały uwzględnione przy wydawaniu decyzji o rozbiórce oraz pominięto ich słuszny interes do zagospodarowania działki stanowiącej ich własność.
W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko oraz motywy zawarte w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważyły co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Bezsporne jest w sprawie, że skarżący w okresie od 2 czerwca 1999 r. do 15 września 1999 r. ustawili na swojej działce rolnej kontener. Stosownie do treści art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlanego /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ inwestor może rozpocząć roboty budowlane jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30.
W niniejszej sprawie, jak trafnie przyjęto w zaskarżonej decyzji, nie ma zastosowania żaden z wymienionych wyłączeń określonych w art. 29 i art. 30.
Nietrafne są wywody skargi, że przedmiotowy kontener nie jest obiektem budowlanym i w związku z tym nie może być zastosowany art. 48 prawa budowlanego.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 prawa budowlanego obiekty budowlane to zarówno budynki, budowie jak i obiekty małej architektury i to zarówno o charakterze stałym jak i tymczasowym.
Rozróżnienie obiektów stałych i tymczasowych wynika z czasu użytkowania. Jeżeli obiekt budowlany przeznaczony jest do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki to jest to obiekt tymczasowy. Takim obiektem jest również obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem jak: kiosk, pawilon, barakowóz, kontener. Oznacza to, że obiekt tymczasowy jest również obiektem budowlanym. Zatem nie ma żadnych przeszkód do zastosowania art. 48 prawa budowlanego.
Prawidłowo wskazano w zaskarżonej decyzji, iż tylko część obiektów tymczasowych zwolniono z uzyskania pozwolenia na ich budowę.
Kontener skarżących nie należy do takich obiektów podlegających zwolnieniu od uzyskania pozwolenia na budowę.
Nietrafny jest zarzut skargi, iż skoro przedmiotowy kontener nie został na działce wybudowany to nie ma zastosowania art. 48 ustawy. Pozwolenie na budowę zezwala nie tylko na rozpoczęcie i prowadzenie budowy, lecz również na wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu. Może to być montaż, ustawienie gotowego obiektu lub jego złożenie z elementów. Zatem ustawienie gotowego kontenera na działce, bez wymaganego pozwolenia na budowę, również stanowi samowolę budowlaną i podlega sankcji z art. 48 ustawy.
Okoliczności związane z celowością usytuowania tego obiektu, jego użyteczności na działce oraz funkcjonalności nie mają i nie mogą mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji podobnie jak względy słuszności czy poczucia krzywdy.
Wydanie nakazu rozbiórki jest uzależnione jedynie od tego, czy obiekt został zrealizowany na podstawie wymaganego prawem pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.
Mając na uwadze, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.