Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę D. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Bytomiu z dnia 5 września 2017 r. nr LI/635/17 w sprawie przeprowadzenia referendum gminnego w sprawie odwołania Prezydenta Bytomia w związku z nieudzieleniem absolutorium z wykonania budżetu za rok 2016.
W sentencji wyroku błędnie wskazano, że stroną skarżącą jest D. B. i Prezydent Miasta Bytomia albowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. odrzucono skargę Prezydenta Miasta Bytomia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 tekst jedn. ze zm.- dalej "P.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że oznaczenie w sentencji wyroku sprawy ze "skargi D. B., Prezydenta Miasta Bytomia" stanowi oczywistą omyłkę pisarską.
Nadto niniejsze sprostowanie postanowienia jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i § 2