Uzasadnienie
Postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4, art. 100 § 1 i art. 101 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "K.p.a.", z dniem [...] zawieszone z urzędu zostało postępowanie w sprawach zakończonych decyzjami administracyjnymi: z dnia [...] o przyznaniu statusu osoby bezrobotnej A.A. i odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych; z dnia [...] o przyznaniu mu prawa do stypendium od dnia [...] i z dnia [...] o utracie tego prawa z dniem [...] oraz z dnia [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...], aż do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie uznania A.A. za osobę bezrobotną z dniem [...] i przyznania z tego powodu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Zażaleniem z dnia [...] A.A. domagał się uchylenia w całości powyższego postanowienia z dnia [...] z uwagi na rażące uchybienie terminów postępowania oraz wydania w jego sprawie merytorycznej decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że A.A. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a w wyniku skierowania na szkolenie był uprawniony do pobierania stypendium, następnie utracił status osoby bezrobotnej z dniem [...] z powodu podjęcia zatrudnienia w PHU A, co potwierdzają przywołane na wstępie decyzje administracyjne.
W dniu [...] A.A. przedłożył świadectwo pracy z PHU A świadczące o pozostawaniu w zatrudnieniu w okresie od [...] do [...], a w dniu [...] złożył prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w J. o sygn. akt [...] potwierdzające okres wykonywania tam pracy, w tym samym okresie co pozostawanie w ewidencji osób bezrobotnych, co skutkowało wydaniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. postanowienia z dnia [...] nr [...] o wznowieniu postępowania w sprawach zakończonych wymienionymi już wcześniej decyzjami Powiatowego Urzędu Pracy w K. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania A.A., przekazał sprawę do organu pierwszej instancji, celem ponownego wydania merytorycznych decyzji, co doprowadziło do wydania postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] i z tym dniem zawieszenia z urzędu postępowania w sprawach zakończonych przywołanymi decyzjami administracyjnymi do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie uznania A.A. za osobę bezrobotną z dniem [...] i przyznania z tego powodu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Zdaniem organu odwoławczego, od uprzedniego rozstrzygnięcia tego zagadnienia wstępnego, czyli rozpatrzenia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], uzależnione jest wydanie merytorycznych decyzji, które rozstrzygać będą wątpliwe w sprawie kwestie.
W skardze na powyższe postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] A.A. wniósł o jego uchylenie i stwierdzenie nieważności postępowania w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 i 7 K.p.a. z uwagi na rażące uchybienie terminów do rozpoznawania przez organy administracyjne jego spraw, tj. wskazanych w art. 35 i art. 36 K.p.a. Zaznaczył, iż prawo nie działa wstecz i nie było żadnych nowych dowodów, aby wznawiać z urzędu postępowanie administracyjne.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podnosząc, iż prawidłowe uregulowanie sytuacji prawnej skarżącego ma bezpośredni i ścisły związek z uzyskaniem orzeczenia sądowego rozstrzygającego sporne kwestie.
Na rozprawie w dniu 22 marca 2012 r. skarżący zapoznał się z treścią sentencji prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. o sygn. akt IV SA/Gl 271/12 oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie statusu skarżącego jako bezrobotnego z dniem [...] i przyznania z tego powodu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygnięcie naruszające prawo w sposób, o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.
Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienia naruszają prawo w sposób mogący mieć wpływ na treść podjętych w sprawie skarżącego rozstrzygnięć.
Przedmiotem kontroli jest zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...] o zawieszeniu z dniem [...] postępowania w jego sprawach zakończonych decyzjami administracyjnymi: z dnia [...] o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej i odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych; z dnia [...] o przyznaniu mu prawa do stypendium od dnia [...] i z dnia [...] o utracie tego prawa z dniem [...] oraz z dnia [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...], aż do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie statusu skarżącego jako bezrobotnego z dniem [...] i przyznania z tego powodu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wskazaną przez organ podstawą zawieszenia był art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.
W myśl tego przepisu postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienie wstępnego przez inny organ lub sąd. W związku z tym istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w sprawie występowało zagadnienie wstępne, bez którego wydanie decyzji nie będzie możliwe, z uwagi na konieczność przesądzenia w rozstrzygnięciu tut. Sądu poprawności wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa procesowego i materialnego.
Zdaniem składu orzekającego takie zagadnienie w sprawie nie występuje, a uzasadnienie organu w tym zakresie jest powierzchowne.
Zauważyć przyjdzie, iż na konstrukcje zagadnienie wstępnego składają się cztery istotne elementy:
- - zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego;
- - jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu;
- - wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji;
- - istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienie wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.
Związek zagadnienie wstępnego z rozpoznaniem sprawy administracyjnej i wydaniem decyzji w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jawi się jako bezwzględna przeszkoda do wydania decyzji w prowadzonej przez organ sprawie. W razie, gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania.
Jak wyjaśnił WSA w Krakowie w orzeczeniu z dnia 26 marca 2012r. II SA/Kr 111/12 (Lex nr 1138519) "Samo twierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeśli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji." Nadto, Sąd ten wskazał, że na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania.
Zdaniem składu orzekającego, treścią zagadnienia wstępnego może być wypowiedź, co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego bądź inne okoliczności o znaczeniu prawnym, a rozstrzygnięcie tego zagadnienia należy do kompetencji innego niż prowadzący postępowanie organu władzy publicznej lub sądu, który na mocy przepisów prawnych uprawniony jest do podejmowania wiążących rozstrzygnięć zasadniczo w sprawach indywidualnych w formach przewidzianych prawem (zob. wyrok NSA z dnia 18.04.2002 r., V SA 2353/2001, Lex Polonica nr 381321, wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.03.2006 r., VII SA/Wa 1513/05, Lex nr 222225).
W tym kontekście najistotniejsze jest, że zagadnienie wstępne to okoliczność warunkująca merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Innymi słowy istnieje materialnoprawna przeszkoda w rozstrzygnięciu sprawy (por. wyrok NSA o sygn. akt I OSK 107/12, Lex nr 1218835).
W sprawie niniejszej sytuacja taka nie zachodzi, bowiem okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie rozpoznał skargi nie jest i nie była przeszkodą materialnoprawną ani też procesową.
Zdaniem tut. Sądu brak było zatem w sprawie przesłanki do zawieszenia postępowania, na którą powoływał się organ odwoławczy, jak i organ pierwszej instancji. Oznacza to, że zadaniem tego ostatniego organu będzie ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie stosownych decyzji w sprawie skarżącego. Tym samym pozostałe zarzuty skargi nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.