Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r. T. P. w imieniu swoim i [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej wnioskujący), w której pełni funkcję wiceprezesa wniósł o dopuszczenie jego i firmę [...] do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników postępowania.
Postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte skargą A. S. (dalej skarżący) na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prokuratora Rejonowego z dnia [...] października 2013r., nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie udzielenia A. S. informacji publicznej w postaci wykazu wszystkich spraw zarejestrowanych w rejestrach Ds. i Ko oraz przekazanych do Prokuratury Okręgowej w [...] w celu wyznaczenia innej jednostki organizacyjnej prokuratury do prowadzenia postępowania, w latach 2007 do 2013, w których występowało nazwisko wnioskodawcy (A. S.).
Wniosek swój, podpisany też przez skarżącego wnioskodawcy uzasadnili tym, że zarówno oni jak i skarżący byli "podejrzanymi w postępowaniach karnych wszczętych z donosu informatora policyjnego", oraz tym, że są pokrzywdzeni działaniami Prokuratury, a jej celem jest wrogie przejęcie firmy [...] notowanej na giełdzie. Uzasadnienie to stanowiło odpowiedź na wezwanie Sądu w sprawie wykazania interesu prawnego wnioskodawców w dopuszczeniu ich do udziału w postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a.", udział w charakterze uczestnika może m.in. zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.
O tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, a nie interes faktyczny. Wnioskodawca winien zatem wykazać, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 P.p.s.a., tzn. przedstawić dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania przed sądem administracyjnym będzie dotyczył jego interesu prawnego.
W judykaturze sądów administracyjnych oraz w doktrynie przedmiotu ugruntowało się stanowisko, że stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawną a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które mogą stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. postanowienie NSA z dnia 22 września 2010r., sygn. akt I OZ 709/10 – dostępne w internetowej bazie sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślić w tym miejscu należy, że dla wykazania przez określony podmiot interesu prawnego nie wystarczy podanie konkretnej normy prawa materialnego, z której podmiot ten wywodzi swoje uprawnienia lub obowiązki, ale niezbędne jest wskazanie, w jaki sposób decyzja w konkretnej sprawie wpływać może na prawa tego podmiotu chronione tą normą (por. orzeczenie NSA z dnia 11 maja 2011r., sygn. akt II OSK 804/10 – dostępne jw.).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż argumentacja wnioskodawców nie zasługuje na uwzględnienie. Z przepisu art. 33 § 2 P.p.s.a. wynika, że uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego może stać się podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału, albowiem tylko wtedy wynik postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć jego interesu prawnego.
Wnioskodawcom nie przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu wszczętym wnioskiem A. S. z dnia [...] września 2013r. o udzielenie informacji publicznej, skierowanym przez niego do Prokuratury Rejonowej w [...] i tylko przez niego podpisanym. Stronami w postępowaniu o udzielenie informacji publicznej jest osoba fizyczna lub prawna, która zwraca się o udzielenie jej takiej informacji do władz publicznych lub podmiotu wykonującego zadania publiczne i organ zobowiązany do jej udzielenia. Do tego rodzaju postępowań nie stosuje się ustawy kodeks postępowania administracyjnego (za wyjątkiem, o którym mowa w art. 16 ustawy dostępie do informacji publicznej - Dz. U. z 2014r., poz.. 782 ze zm.). Zgodnie z art. 2 tej ustawy każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Wnioskodawcy mają prawo ubiegać się o udzielenie informacji publicznej od odpowiednich władz w każdym czasie.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.