Uzasadnienie
Pismem z dnia 01 lutego 2010 r. Zakłady Drobiarskie "[...]" Sp. z o.o. w K (dalej Spółka), reprezentowane przez pełnomocnika radcę prawnego W.I. (dalej Pełnomocnik) wniosły skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], którą uchylono w całości decyzję Starosty P z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę istniejącego budynku hotelowo-usługowego zlokalizowanego w K gm. C, przy ul. P [...] na działkach o nr ewidencyjnych [...] i [...] i orzeczono o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę V.Z., reprezentującej przedsiębiorstwo "VZ [...]" - przebudowę istniejącego budynku hotelowo-usługowego zlokalizowanego pod wskazanym wyżej adresem. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. wskazując, że w sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm. dalej ppsa) bowiem realizacja owej inwestycji w granicy z nieruchomością Spółki grozi wyrządzeniem znacznych szkód na Jej terenie, polegających na uniemożliwieniu korzystania z nieruchomości w dotychczasowy sposób i narażeniu na uciążliwości związane z prowadzonymi pracami budowlanymi, a w dalszej perspektywie na spadku wartości nieruchomości; rozbudowa istniejącego budynku w granicy z działką sąsiednią spowoduje powstanie skutków, które jakkolwiek możliwe do usunięcia, to jednak przyczynią się do pogorszenia sytuacji Skarżącej. Straci ona bowiem możliwość dalszej nieskrępowanej dodatkowymi ograniczeniami w zakresie norm jakości środowiska rozbudowy zakładu (k. 2-23 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ppsa). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. By Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdzają liczne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, publikowanych na stronie http://cbois.nsa.gov.pl/).
Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu – konieczne jest w szczególności poparcie wniosku konkretnymi dokumentami źródłowymi i nawiązanie do konkretnych okoliczności faktycznych, pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wolters Kluwer 2009 s. 206-207 uw. 9 i akceptowane przez Komentatora orzeczenia NSA; J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". LexisNexis 2010 s. 206 uw. 10; T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis 2008 s. 345 uw. 20). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 ppsa, tak wiec przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. Decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r. korzysta z przymiotu ostateczności i jest wykonalna (k. 24-27 akt Wojewody).
W niniejszej sprawie Spółka, działając na podstawie "art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ppsa", powołując się na swój interes prawny wynikający z faktu, że jest użytkownikiem wieczystym sąsiednich działek nr [...] i [...] (art. 28 ust. 2 i art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – j.t. Dz.U. 156/06/1118 ze zm. – dalej Pr. bud.; k. 5, 44 akt sądowych; k. 20-22 akt Starosty), wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ogólnikowo wskazując, że realizacja planowanej inwestycji w granicy z Jej nieruchomością grozi wyrządzeniem znacznych szkód na Jej terenie polegających na uniemożliwieniu korzystania z nieruchomości w dotychczasowy sposób i na narażeniu na uciążliwości związane z prowadzonymi robotami budowlanymi, a w dalszej perspektywie na spadku wartości nieruchomości i dalszej nieskrępowanej dodatkowymi ograniczeniami w zakresie norm jakości środowiska rozbudowie zakładu (pkt V.1 w zw. z punktem IV skargi; k. 22-23 akt sądowych). Wojewoda nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 2 pkt 1 ppsa; k. 28-40 akt Wojewody; k. 167-172 akt sądowych).
Wniosek tak skonstruowany nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie wskazano w sposób wystarczająco konkretny, na czym miałoby polegać uniemożliwienie korzystania przez Skarżącą z nieruchomości w dotychczasowy sposób; na jakie uciążliwości będzie narażona podczas prac budowlanych prowadzonych na sąsiedniej nieruchomości; jakimi dodatkowymi ograniczeniami będzie skrępowana podczas rozbudowy zakładu. Przebudowa budynku prowadzona w granicach nieruchomości Inwestora, w oparciu o materiał zgromadzony w sprawie, nie wpłynie w znaczący sposób na możliwość korzystania z nieruchomości Skarżącej, bowiem nie będzie ona ingerować w nieruchomość Spółki. Oczywistym jest, że prace budowlane w pewnym stopniu są uciążliwe dla właścicieli (in casu – użytkownika wieczystego) sąsiadujących działek, lecz stan taki jest naturalną konsekwencją prowadzonych robót i nie może przemawiać za wstrzymaniem procesu inwestycyjnego (postanowienie NSA z dnia 23 grudnia 2008 r. II OZ 1334/08 dostępne w Internecie na stronie cbois.nsa.gov.pl).
Także stwierdzenie o spadku wartości nieruchomości nie znajduje żadnego uzasadnienia w dokumentach zgromadzonych w sprawie. Skarżąca nie wyjaśniła, w jaki sposób planowana przebudowa miałaby wpłynąć na wartość należącej do Niej nieruchomości.
Budynek, który ma zostać przebudowany i ma pełnić funkcję hotelowo-handlowo-usługową, należał w latach 1998-2005 do Prywatnych Szpitali K SA i mieścił się w nim wysoko wyspecjalizowany szpital okulistyczny z zapleczem, z częścią hotelową dla pacjentów i ich rodzin, i apteką na potrzeby szpitala (k. 6, 53 – 78 akt sądowych) i w takim charakterze był użytkowany na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie szpitala (k. 26v akt Wojewody). Wnioskodawca nie wskazuje, w czym przejawia się w tym wypadku zasadnicza zmiana standardów otoczenia, które muszą zostać zachowane przez Spółkę, by ów budynek mógł pełnić swą funkcję zgodnie z zamierzeniem Inwestora, w porównaniu ze standardami, które spełniać musiała Spółka, gdy z owego budynku korzystała K SA, ani nie wskazuje, w czym przejawia się niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa).
Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie takiego aktu lub czynności Strona – zwłaszcza reprezentowana przez profesjonalnego Pełnomocnika - nie wskaże konkretnych okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to należy uznać to za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (J.P. Tarno - op. cit. s. 206-208 uw.10-12). W orzecznictwie Sądów Administracyjnych utrwalonym jest pogląd, że gdy skarżący nie wskazuje we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznych szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd nie jest obowiązany poszukiwać tych okoliczności (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 6.2.2009 r. II FZ 39/09; 25.7.2008 r. II OZ 766/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5.9.2008 r. II SA/Gd 652/08).
Zebrane w aktach administracyjnych i sądowych dowody nie prowadzą do wniosku, że wykonanie decyzji z [...] grudnia 2009 r. spowodować może trudne do odwrócenia skutki bądź powodować może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Spółce.
Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem okoliczności, na które wskazała Skarżąca, nie pozwalają wywieść, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Spółka nie wskazała także, że pragnie skorzystać z art. 35a Pr. bud. (uzasadnienie postanowienia NSA z 23.12.2008 r. II OZ 1334/08).
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa.
/-/ M. Dybowski