Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. T. W. i M. G. wspólnicy spółki "P.-D. Spółka Cywilna" reprezentowani przez radcę prawnego M. Sz. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...].
Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Natomiast pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. strona reprezentowana przez radcę prawnego, umocowanego wyłącznie do złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi, cofnęła skargę.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona reprezentowana przez M. S. oświadczyła, iż popiera wniosek o cofnięcie skargi oraz wniosła aby wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi traktować jako bezprzedmiotowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności odnieść należy się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. skarżący złożyli wniosek aby ich wcześniejszy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi traktować jako bezprzedmiotowy. Wobec powyższego Sąd uznał, iż powyższy wniosek w rzeczywistości stanowi wniosek o cofnięcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Sąd uznał, iż strona skutecznie cofnęła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a postępowanie wywołane tymże wnioskiem należało w oparciu o przepisy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa) umorzyć.
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 Ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie owego trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia odbioru przez skarżącego decyzji II instancji.
Należy również zauważyć, iż przepis art. 54 § 1 Ppsa jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Natomiast dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego.
W niniejszej sprawie jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych organu zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 17 listopada 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 263 akt administracyjnych), termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał zatem z dniem 17 grudnia 2009 r. Strona skarżąca wniosła skargę wprawdzie 16 grudnia 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie k.
11) ale do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, a nie do W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na podstawie akt ustalono, iż skarga została przekazana do właściwego organu tj. W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 22 grudnia 2009 r. i to tą datę należy uznać za datę wniesienia skargi.
Wprawdzie w niniejszej sprawie strona w piśmie z dnia 29 stycznia 2010 r. oświadczyła, iż cofa skargę, jednakże cofnięcie to nie dało podstawy do umorzenia postępowania sądowego, bowiem mogłoby to nastąpić wyłącznie wówczas, gdyby skarżący skutecznie złożył skargę do sądu administracyjnego, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej biegu (por. post. NSA, sygn. akt. I OSK 1829/07, publ. LEX nr 335007).
Badanie dopuszczalności złożonego przez skarżącego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Z powyższych względów wniosek o cofnięcie skargi nie mógł być uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Sąd biorąc pod uwagę, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a termin ten nie został przywrócony, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa skargę odrzucił.
W oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa orzeczono o zwrocie wpisu.
/-/ B. Popowska jh