Uzasadnienie
M. M. jako pełnomocnik Wspólnoty [...] w Poznaniu pismem z dnia 19 września 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego. Do skargi dołączył pełnomocnictwo udzielone mu przez M. J. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 1 grudnia 2016 r. adwokat M. M. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentów, z których wynika, że M. J. jest upoważniony do udzielania pełnomocnictwa w imieniu skarżącej Wspólnoty [...] w Poznaniu – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone adw. M. M. w dniu [...] grudnia 2016 r. W zakreślonym terminie brak formalny nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako: "P.p.s.a.") wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przepis ten wyraźnie zatem stanowi, że obowiązkiem pełnomocnika będącego radcą prawnym, adwokatem, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy przy podejmowaniu przez niego pierwszej czynności procesowej w sprawie.
Z kolei art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że adw. M. M. nie wykazał, że M. J. jest upoważniony do udzielania pełnomocnictwa w imieniu skarżącej Wspólnoty [...] w Poznaniu.
Należy zaznaczyć, że Sąd nie jest zobligowany do samodzielnego poszukiwania pełnomocnictwa, ani uzupełniania innych braków, gdyż art. 49 p.p.s.a. wprost zobowiązuje do wezwania strony w celu udzielenia stosownych informacji (por. orzeczenie w sprawie o sygn. akt II FSK 201/05). Z wyraźnej regulacji art. 37 oraz 46 p.p.s.a. wynika, że to na pełnomocniku ciąży obowiązek wykazania swego prawidłowego umocowania. Takie stanowisko wpisuje się w dominujący w tym zakresie nurt orzecznictwa i znajduje pełne uzasadnienie w okolicznościach rozpatrywanej sprawy (por. I OSK 503/13).
W niniejszej sprawie pomimo skierowania do adw. M. M. wezwania, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 2) sentencji postanowienia.