Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SO/Wa 17/15 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. H. (dalej również jako: "skarżąca") prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Pismem z 30 kwietnia 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata L. W. (dalej również jako: "pełnomocnik z urzędu").
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1034/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. H. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej oraz Radzie do Spraw Uchodźców.
W piśmie z dnia 31 sierpnia 2015 r. pełnomocnik z urzędu poinformował, że nie zostało mu doręczone postanowienie sądu o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie, w związku z czym wniósł o jego doręczenie. Ponadto zwrócił się o przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu i oświadczył, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Uzasadniając przedmiotowy wniosek pełnomocnik z urzędu podniósł, że po otrzymaniu pisma z Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] o ustanowieniu go pełnomocnikiem w tej sprawie, wystosował do skarżącej pismo z prośbą o kontakt w celu ustalenia strategii działania (pismo z dnia 6 maja 2015 r., którego poświadczona kopia została dołączona do wniosku).
Następnie pełnomocnik z urzędu udał się osobiście do czytelni akt tutejszego Sądu celem szczegółowego przeanalizowania akt sprawy. Po dokonaniu tej czynności poinformował skarżącą co do swego stanowiska w sprawie i oczekiwał na merytoryczne rozpoznanie złożonej skargi.
Zważono co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Zdaniem referendarza sądowego, na aprobatę zasługują te poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, w świetle których pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie jedynie w związku z faktycznym (rzeczywistym) udzieleniem pomocy prawnej (zob. postanowienie NSA z 2 października 2014 r., I FZ 321/14 i przywołane w jego uzasadnieniu orzeczenia, a także poglądy z piśmiennictwa). W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do wniosku, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu podjął czynności procesowe, które mogłyby zostać uznane za faktyczne (rzeczywiste) udzielenie skarżącej pomocy prawnej. Za tego rodzaju czynności nie można bowiem uznać podania skarżącej swoich danych kontaktowych (pismo z dnia 6 maja 2015 r.), zapoznania się w siedzibie Sądu z aktami sprawy (w dniu 22 maja 2015 r.) oraz przedstawienia skarżącej swojego stanowiska w sprawie, jeżeli nie było żadnego efektu tych czynności w postaci podjęcia czynności procesowej.
Podjęcie przez pełnomocnika z urzędu działań zmierzających do udzielenia skarżącej pomocy prawnej nie stanowi zdaniem referendarza sądowego podstawy do przyznania temu pełnomocnikowi wynagrodzenia. Na obecnym etapie postępowania brak jest zatem podstaw do uwzględnienia wniosku, co jednak nie wyklucza przyznania stosownego wynagrodzenia w przypadku udzielenia skarżącej faktycznej pomocy w rozpatrywanej sprawie. Należy bowiem mieć na uwadze, że w związku z zarządzeniem z dnia 7 września 2015 r, Sąd przy piśmie z dnia 8 września 2015 r. przesłał pełnomocnikowi z urzędu odpis postanowienia z dnia 11 czerwca 2015 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.