Uzasadnienie
M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2007 r. w przedmiocie przekazania podania organowi właściwemu.
Po doręczeniu skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, M. W. zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni jest osobą samotną, nie posiada żadnego majątku. Jedyne źródło utrzymania stanowi renta w wysokości 678 zł brutto (co potwierdza załączona do pisma wnioskodawczyni z dnia 30 stycznia 2007 r. kserokopia odcinka przekazu pocztowego świadczenia).
Rozpatrując przedmiotowy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, należy uznać, że zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazała ona, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Biorąc pod uwagę, że wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, a jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 678 zł brutto (597,46 zł netto), należało uznać, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji uprawnione jest stwierdzenie, że poniesienie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych, w tym uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł, może ją narazić na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.