Uzasadnienie
M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2007 r. w przedmiocie przekazania podania organowi właściwemu.
Wyrokiem z dnia 6 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. W. W dniu 23 czerwca 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni jest osobą samotną, nie posiada żadnego majątku. Jedyne źródło utrzymania stanowi renta w wysokości 719 zł.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, należy uznać, że zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wykazała ona, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Biorąc pod uwagę, że wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, a jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 719 zł, należało uznać, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Również ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 6 maja 2008 r. (sygn. akt IV SA/Wa 111/08) została oddalona skarga M. W. Od przedmiotowego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa do sądu
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.