Uzasadnienie
B. J. złożyła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2012 r., którym utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Na wezwanie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2012 r. do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym i złożyła wypełniony urzędowy formularz PPF.
Postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. odmówiono skarżącej przyznanie prawa pomocy. Postanowienie zostało doręczone skarżącej dnia 19 października 2012 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".
W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2012 r. do uiszczenia wpisu sądowego, B. J., pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. złożyła kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych.
Wobec tego, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, wezwano B. J. do jego złożenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej dnia 11 lutego 2013 r., a termin do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF upłynął 18 lutego 2013 r.
W dniu 19 lutego 2013 r. drogą elektroniczną B. J. wniosła o dodatkowy termin do złożenia formularza PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Rygor przewidziany w powyższym przepisie ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym i nie może być skracany, ani przedłużany (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2011 r. sygn. akt II OZ 753/11, LEX 965241 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2011 r. sygn. akt I OZ 217/11, LEX 786082).
B. J. pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy, lecz nie dołączyła do niego wypełnionego urzędowego formularza PPF. Skarżąca nie uczyniła tego również na wezwanie Sądu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, natomiast pismem wysłanym drogą elektroniczną zwróciła się o przedłużenie terminu do jego złożenia.
Wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do wypełnienia i zwrócenia do Sądu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, czyli przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku nie może zostać uwzględniony. Wskazany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest terminem ustawowym, przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. i nie podlega przedłużeniu. Na marginesie warto dodać, że możliwość przedłużenia terminów do dokonania określonych czynności procesowych dotyczy jedynie terminów sądowych, o czym stanowi art. 84 p.p.s.a.
Warunkiem skuteczności złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu PPF według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Tymczasem B. J. - mimo wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania wezwania - nie przekazała sądowi w zakreślonym terminie, wypełnionego i podpisanego formularza PPF. Wobec tego złożony przez nią wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.