Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 lutego 2015 r. S. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2014 r. orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny.
W skardze S. A. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania pozostającej w mocy decyzji o wydaleniu. W uzasadnieniu wniosku podał, że w przypadku wydalenia z terytorium RP nie będzie mógł uczestniczyć w postępowaniu sądowym. Wskazał, że orzecznictwo sądów stoi na stanowisku, że cudzoziemcowi powinno zagwarantować się prawo do pobytu na terytorium RP na czas trwania sądowej kontroli wydanych decyzji administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że skarżący w niniejszym postępowaniu żąda wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], którą orzeczono o odmowie nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej oraz orzeczono o wydaleniu skarżącego z terytorium RP. Z akt sprawy wynika, że następnie decyzja ta została utrzymana w mocy przez Radę do Spraw Uchodźców w dniu [...] kwietnia 2014 r., nr [...], a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1284/14 oddalił skargę wniesioną na tą decyzję.
Przechodząc do oceny złożonego wniosku wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwaną dalej Ppsa) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy ustawy.
Podkreślić przy tym należy, że zawarty w art. 61 § 3 Ppsa zwrot "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w znaczeniu materialnoprawnym (elementy podmiotowe i przedmiotowe). Oznacza to, że zarówno w zaskarżonym akcie jak i akcie którego wstrzymania wykonania żąda skarżący musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (podmiotowa) oraz tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (przedmiotowa) (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 293/14).
W niniejszej sprawie nie można przyjąć, że decyzja, której wstrzymania wykonania żąda skarżący, została wydana w granicach tej samej sprawy.
Wniesiona skarga dotyczy decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2014 r. orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny.
Natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], którą orzeczono o odmowie nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej oraz orzeczono o wydaleniu skarżącego z terytorium RP.
W ocenie Sądu miedzy tymi sprawami brak jest tożsamości przedmiotowej. Inny jest bowiem zakres ich rozstrzygnięcia. Trzeba przy tym zauważyć, że w przypadku złożenia kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy nie jest przewidziana specjalna ochrona przed wydaleniem, tak jak w przypadku złożenia pierwszego wniosku o przyznanie statusu uchodźcy (art. 33 ust. 4 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej). Wniesienie więc kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy nie powoduje wstrzymania z mocy prawa wykonania decyzji o wydaleniu do dnia doręczenia wnioskodawcy decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.
Reasumując stwierdzić należy, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, której wstrzymania wykonania żąda skarżący nie może być przedmiotem ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu sądowym. Postępowanie w tamtej sprawie zostało bowiem prawomocnie zakończone.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § Ppsa, orzekł jak w sentencji.