Uzasadnienie
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Główny Geodeta Kraju, dalej "Geodeta", po rozpatrzeniu wniosku K. M., dalej "skarżącej", o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], przekazujące pismo skarżącej z dnia 7 grudnia 2009 r. w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2005 r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] jako organowi właściwemu do jego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że wniosek skarżącej dotyczy decyzji Starosty Powiatu S. z dnia [...] kwietnia 2005 r., orzekającej o odmowie "wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta S., polegającej na wykonaniu decyzji Głównego Geodety Wojewódzkiego - Urzędu Wojewódzkiego w T. z dnia [...] stycznia 1986 r.
Zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, w rozumieniu k.p.a., jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, zatem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku skarżącej jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...].
Skarżąca wniosła do Sądu skargę na postanowienie Geodety, przytaczając głównie argumentację dotyczącą zagadnień merytorycznych rozstrzygniętych decyzją Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2005 r., tj. dotyczącą odmowy wprowadzenia żądanych zmian w ewidencji gruntów i budynków.
Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej, w piśmie wniesionym do Sądu w dniu 3 lutego 2011 r. wskazał natomiast, iż podstawą działania organu, z uwagi na fakt wniesienia przez skarżącą jednego wniosku dotyczącego trzech odrębnych spraw podlegających, zgodnie ze stanowiskiem organu, rozpatrzeniu przez różne organy winien być art. 66 kpa. Na podstawie tego przepisu Geodeta zobowiązany był uczynić przedmiotem rozpatrzenia sprawy należące go jego właściwości, co też organ uczynił, a w zakresie spraw, jakie do jego właściwości nie należą, powinien zawiadomić skarżącą, że w sprawie nie należącej do właściwości organu powinna złożyć podanie do właściwego organu. Główny Geodeta Kraju nie zastosował tego trybu, co stanowi rażące naruszenie art. 65 § 1 oraz art. 66 § 1 i 2 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związanym - stosownie do art. 134 w/w ustawy - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Zgodnie z art.66§1 k.p.a., jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, i poinformuje go o treści §2. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Zgodnie z art.66§2 k.p.a. odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od daty doręczenia postanowienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania.
Wniosek skarżącej datowany na 7 grudnia 2009 r., który wpłynął do organu w dniu 14 grudnia 2009 r., dotyczył stwierdzenia nieważności trzech orzeczeń administracyjnych: decyzji Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2005 r. oraz dwóch postanowień [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2007 r. oraz z dnia [...] lutego 2008 r.
Pomimo tego, że podanie to dotyczyło kilku spraw administracyjnych, tj. kilku postępowań nadzorczych, podlegających załatwieniu przez różne organy, Geodeta, uczyniwszy przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości, zaniechał zastosowania dyspozycji art.66§1 k.p.a., tj. zawiadomienia skarżącej, że w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2005 r. powinna wnieść odrębne podanie do właściwego organu oraz poinformować ją o treści art.66§2 k.p.a.
Zastosowanie w tej sytuacji art.65§1 k.p.a., tj. samodzielne przekazanie sprawy organowi właściwemu do rozpoznania wniosku uznać należy - w świetle jasno sformułowanej treści art.66§1 k.p.a. - za nieprawidłowe.
Zaskarżone postanowienie Geodety oraz postanowienie utrzymane nim w mocy wydano zatem z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art.66§1 p.p.s.a., co stanowi podstawę do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.
W następstwie uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia Geodeta winien wykonać opisane wyżej obowiązki procesowe wynikające z art.66§1 p.p.s.a.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.c, art.152 i art.200 p.p.s.a.