Uzasadnienie
J. J. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Jak wynika ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 27 września 2016 r. i zaświadczenia Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. (którego kopię dołączono do wniosku), a także z nadesłanego na wezwanie zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2017 r., wystawionego przez dział finansowy Aresztu Śledczego w [...], J. J. jest pozbawiony wolności od [...] lutego 2000 r., a planowany koniec kary przypada na [...] maja 2019 r. Skarżący nie jest zatrudniony odpłatnie. Z kwoty 3.538,52 zł zgromadzonych na jego koncie depozytowym, 3.524,05 zł stanowią środki zabezpieczone w ramach tzw. akumulacji (środki przekazywane skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego, przeznaczone na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie).
Skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi. Nie przekazał też żadnych środków na wybrany rachunek bankowy. Nie ma majątku nieruchomego, ani wartościowymi przedmiotów. Posiada zajęcia komornicze na łączną kwotę 43.427,75 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Pozbawiony od prawie siedemnastu lat wolności skarżący nie jest odpłatnie zatrudniony. Nie dysponuje również majątkiem, który mógłby spieniężyć, ani zasobami pieniężnymi. Środki zgromadzone na jego koncie depozytowym w areszcie śledczym są gromadzone i zachowywane do przekazania w chwili zwolnienia, z przeznaczeniem na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie. Ze środków tych nie prowadzi się egzekucji, a skarżący nie może przekazać ich na wybrany rachunek bankowy, ani na rzecz wskazanych przez niego osób, instytucji lub organizacji (art. 113 § 2, § 3 i § 5 w zw. z art. 126 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy
- - Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.).
W tej sytuacji należy stwierdzić, że J. J. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.