Uzasadnienie
L. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013 r. o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Skarżący wniósł również o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na bezzasadność skargi, a postanowieniem z dnia 26 września 2013 r. odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 25 września 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r.
W dniu 17 października 2013 r. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie adwokata (k. 52 i k. 67). W uzasadnieniu wniosku podał, że nie ma środków na zatrudnienie adwokata z wyboru. Z akt sprawy wynika, że skarżący przebywa w areszcie śledczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa się toczy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analizując sytuację finansową wnioskodawcy uwidocznioną w złożonym na urzędowym formularzu wniosku należy stwierdzić, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, dochodów ani oszczędności. Aktualnie przebywa w areszcie śledczym.
W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 254 § 1 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.