Uzasadnienie
L. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013 r. o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi - zostało skarżącemu doręczone w dniu 20 sierpnia 2013 r. (k. 16). Wpis w tym terminie nie został uiszczony, a w dniu 29 sierpnia 2013 r. (k.
- 19) skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego.
Przed wniesieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy (w dniu 29 sierpnia 2013 r.) bezskutecznie (w dniu 27 sierpnia 2013 r.) upłynął termin do uiszczenia wpisu od skargi, co na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi, a więc oczywistą jej bezzasadnością. W tej sytuacji zgodnie z art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 1321/11).
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.