Uzasadnienie
M. z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] maja 2008 r. w zakresie dotyczącym nałożenia obowiązku na odbiorcę odpadu firmę M. przekazania odpadu w postaci uszkodzonego pojazdu marki Lincoln do punktu zbierania pojazdów lub stacji demontażu.
Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi), którą strona skarżąca winna była uiścić przy wniesieniu skargi.
Ponieważ wpisu nie opłacono, Sąd – stosownie do treści art. 220 § 1 powołanej ustawy - pismem z dnia 25 listopada 2008 r. wezwał M. z siedzibą w P. do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W piśmie tym zamieszczono pouczenie, że nieuiszczenie opłaty sądowej w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłkę wysłano na adres M. wskazany w skardze będący jednocześnie miejscem zamieszkania A. Z. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 2 grudnia 2008 r. Odbiór przesyłki pokwitował R. Z. – mąż A. Z. Takie doręczenie, zgodnie z art. 72 ustawy P.p.s.a. należy uznać za prawidłowe. A zatem siedmiodniowy terminu na uiszczenie wpisu sądowego upłynął w dniu 9 grudnia 2008 r. Tymczasem strona skarżąca uiściła wpis sądowy w dniu 10 grudnia 2008 r.
Wobec tego, iż wpisu sądowego nie opłacono w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
W punkcie II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a cyt. ustawy.