Uzasadnienie
V. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2016 r. (znak: [...] dotyczącą zobowiązania cudzoziemca do powrotu.
W dniu 10 sierpnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie.
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżący bezskutecznie ubiegał się o nadanie statusu uchodźcy. We wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że obecnie nie pracuje i utrzymuje się ze świadczenia socjalnego w wysokości 775 zł. miesięcznie, które jest przeznaczane na zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb (zakup pożywienia, odzieży, najem lokalu). Skarżący nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wnioskodawca nie osiąga aktualnie dochodu, nie ma oszczędności i nie dysponuje majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków. W tej sytuacji wnioskujący, bez uszczerbku koniecznego utrzymania, nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.