Uzasadnienie
- V. S. we wniosku z dnia 14 listopada 2016 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Jak wynika ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący bezskutecznie ubiegał się o udzielenie ochrony międzynarodowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczeń przyznanych w procedurze uchodźczej w wysokości 775 zł miesięcznie. Około 350 zł miesięcznie przeznacza na czynsz najmu mieszkania i opłaty za jego eksploatację. Pozostałą kwotę wydatkuje na żywność, odzież i środki higieny osobistej. Nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
Należy nadmienić, że referendarz sądowy postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016 r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżący nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a jedyne środki, będące w jego dyspozycji pochodzą ze świadczeń pieniężnych, stanowiących pomoc dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Biorąc pod uwagę wykazana przez stronę kwotę wydatków na mieszkanie oraz aktualny poziom cen innych dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że chociaż skarżący korzysta w przedmiotowej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych, to nadal nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.