Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1938/15, odrzucił skargę T. G. i Z. G. ("skarżący") na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżący przedmiotem skargi uczynili decyzję organu I instancji, a z akt sprawy wynikało, że nie skorzystali z przysługującego im uprawnienia i nie wnieśli odwołania od tej decyzji. W związku z tym, skarga podlegała odrzuceniu ze względu na niewyczerpanie środków zaskarżenia.
W dniu 2 listopada 2015 r., uzupełnione pismem z 11 listopada 2015 r., skarżący wnieśli pismo, w którym zawarli wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 października 2015 r.:
- a) w punkcie 2 pisma – "w odniesieniu do pozostałego zakresu, którego dotyczyła skarga",
- b) w punkcie 3 pisma – o podstawę prawną, gdyż ta, na której Sąd oparł postanowienie jest w przekonaniu skarżących "niepełna i wymaga uzupełnienia",
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Wniosek jest niezasadny.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a."], strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Należy wskazać, że możliwość uzupełnienia orzeczenia sądu dotyczy jedynie rozstrzygnięcia zawartego w sentencji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt II OZ 1361/07, LEX nr 348 205). "Powołany przepis [art. 157 § 1 P.p.s.a.], ani żaden inny przepis P.p.s.a. nie daje podstaw do żądania uzupełnienia uzasadnienia wyroku. [...] nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia." (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1852/15, niepubl.).
Co za tym idzie, uzupełnieniu mogą podlegać dwa elementy orzeczenia – rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionej skargi (zażalenia) lub dodatkowe orzeczenie, które powinno się znaleźć w wyroku (postanowieniu), a którego sąd nie zamieścił (np. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania). Skoro wniosek o uzupełnienie nie może dotyczyć uzasadnienia, nie można np. uwzględnić wniosku skarżącego dot. podstawy prawnej, powołanej w orzeczeniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OZ 634/14, LEX nr 1 529 076).
W odniesieniu do wniosku o zwrot kosztów trzeba podkreślić, że wniosek skarżącego jest zasadny wtedy, gdy sąd nie orzekł o kosztach w ogóle, mimo że skarżący zażądał we właściwym czasie ich przyznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2002 r., sygn. akt II OSK 203/12, LEX nr 1 138 045). Nie można natomiast wnosić o uzupełnienie kosztów postępowania, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., jeśli sąd już je zasądził, choć w niższej niż żądana przez stronę wysokości. Takiej sytuacji nie można interpretować jako braku rozstrzygnięcia o całości skargi i dodatkowych orzeczeniach, które powinny być zamieszczone w wyroku, nawet jeśli nie jest ona zgodna z oczekiwaniami strony (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2010 r., II FSK 717/09, LEX nr 742 397).
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała którakolwiek z wymienionych w art. 157 § 1 P.p.s.a. przesłanek nakładających na Sąd obowiązek uzupełnienia sentencji postanowienia z dnia 23 października 2015 r.
Jak wskazano wcześniej, niemożliwe jest, by wniosek o uzupełnienie sentencji prowadził do zmiany rozstrzygnięcia Sądu – jeśli tak należałoby zrozumieć wniosek skarżących o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 października 2015 r. "w odniesieniu do pozostałego zakresu, którego dotyczyła skarga". Jak należy wnioskować z punktu 1 pisma z dnia 1 listopada 2015 r., pozostały zakres skargi, którego miałoby dotyczyć uzupełnienie postanowienia, odnosi się do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2006 r., "[stanowiącego] część skargi w związku z niewykonaniem przez organ wyroku o sygn. akt IV SA/Wa 105/14 w wyznaczonym przez Sąd terminie jednego miesiąca" (w piśmie skarżący podali błędną sygnaturę akt, prawidłowa to IV SAB/Wa 105/14). Podobnie, wskazane we wniosku z dnia 1 listopada 2015 r. żądanie skarżących o uzupełnienie podstawy prawnej jest, w tym trybie, niedopuszczalne.
Podkreślenia wymaga też fakt, iż decyzja Prezydenta W. była już przedmiotem rozstrzygnięcia tut. Sądu. W dniu 14 kwietnia 2014 r. skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na nierozpatrzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2006 r. W tej sprawie (sygn. akt IV SAB/Wa 105/14) Sąd zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do rozpoznania wniosku T. G. i Z. G. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] solidarnie na rzecz skarżących T. G. i Z. G. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 25 października 2014 r. Następnie, Z. G. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], wydanej na skutek wniosku skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy, którą to Kolegium utrzymało w mocy decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2014 r., sygn. akt [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] września 2006 r., w sprawie pobrania jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W wyniku w/w skargi Z. G., w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1548/15, w dniu 4 listopada 2015 r. zapadł wyrok, którym uchylono zaskarżoną decyzję i zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego Z. G. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W sprawie tej została złożona skarga kasacyjna.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 157 § 1 - 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.