Uzasadnienie
Skarżący A. T. w dniu [...] grudnia 2009 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że prowadzi on samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawca jest właścicielem mieszkania o pow. 32 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 5,19 ha. Skarżący w rubryce 10 formularza, dotyczącej dochodów wnioskodawcy, nie wymienił żadnych źródeł dochodu. Uzasadniając swój wniosek wskazał jedynie, iż jego sytuacja materialna jest trudna, nie posiada wystarczających środków na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia adwokata.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do wysokości comiesięcznych dochodów oraz wydatków skarżącego Sąd, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 22 grudnia 2009 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez nadesłanie:
- - oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie oraz wyjaśnień skąd czerpie na to środki skoro w formularzu oświadczył, poprzez zakreślenie stosownych rubryk, że nie uzyskuje żadnych dochodów,
- - wyciągów z wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,
- - kopii zeznania podatkowego za 2008 r.,
- - zaświadczenia z właściwego urzędu gminy, wskazującego wysokość dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej,
- - oświadczenia, czy wnioskodawca starał się o dopłaty do gruntów rolnych, ewentualnie inne formy pomocy z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono skarżącemu w dniu 29 grudnia 2009 r.
Ze względu na to, iż skarżący nie udzielił odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie, referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r., odmówił przyznania prawa pomocy.
Od ww. postanowienia skarżący wniósł skutecznie sprzeciw do Sądu.
W sprzeciwie podtrzymał zawarte we wniosku swoje twierdzenia, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia adwokata. Złożył również wyjaśnienia w przedmiocie braków wniosku, do których uzupełnienia został wezwany przez referendarza sądowego.
Stwierdził mianowicie, że nie ma zaświadczenia z właściwego urzędu gminy, wskazującego wysokość dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej, a grunty rolne oddał obecnie w dzierżawę za opłaty. Oświadczył również, że nie starał się o dopłaty do gruntów rolnych z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz, że nie posiada rachunków bankowych. Oświadczył ponadto, że zamieszkuje wspólnie z chorą matką, która utrzymuje się z renty i nie może na długo opuszczać miejsca zamieszkania. Oświadczył, że nie pobiera renty ani zasiłków, choć powinien być uznany, jego zdaniem za rencistę. Oświadczył, że ponosi koszty opału i żywności, a zeznań podatkowych nie ma.
Zarządzeniem z dnia 31 marca 2010 r., Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie:
- - dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez jego matkę dochodów oraz oświadczenia czy pozostaje z nią we wspólnym gospodarstwie domowym,
- - informacji na temat wysokości wydatków, jakie wnioskodawca i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym ponoszą na bieżące utrzymanie rodziny i skąd czerpią na nie środki oraz ewentualnie dowodów na poparcie tych informacji;
- - dokumentów, z których wynika wysokość opłat, które pobiera z tytułu dzierżawy gruntów rolnych, o której pisze w sprzeciwie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.
W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący oświadczył, że nie ma nic więcej do wyjaśnienia poza tym co dotychczas wyjaśnił.
Wobec niemożliwości ustalenia sytuacji materialnej skarżącego, który odmówił udzielenia szeregu istotnych informacji, mających wpływ na ustalenie tej sytuacji, Sąd orzekł jak w sentencji nie znajdując przesłanek do przyznania skarżącemu prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270).