Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną E. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r. o odrzuceniu skargi E. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie zmiany referencyjnej zawartości tłuszczu
Na powyższe postanowienie zażalenie (oznaczone jako "wniosek – zażalenie wraz ze skargą", k. 286) wniosła E. L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie pismo skarżącej oznaczone jako "wniosek – zażalenie wraz ze skargą", wniesione przez skarżącą E L. zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Należy stwierdzić, iż zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, iż wymogu sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika nie stosuje się, gdy takie zażalenie wnosi sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie to wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Wymogiem tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego", na podstawie art. 194 § 4 ustawy P.p.s.a., objęto sporządzanie zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Celem takiego "przymusu" jest zapewnienie odpowiedniego poziomu sformalizowanych środków odwoławczych, gdyż wadliwe ich sporządzenie skutkuje niedopuszczalnością podjęcia sprawy przez Sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 504/2004, niepublikowane).
Wobec tego, iż skarżąca nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 – 3 powołanej ustawy – wniesione przez nią zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 194 § 4 oraz 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy P.p.s.a.