Uzasadnienie
Po wydaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r., uczestnik postępowania- G. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy wnosząc o ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Z nadesłanego formularza PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym stałym dochodem G. B. jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę na czas określony w wysokości 2400 zł miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy G. B. wskazał, że uzyskiwany przez niego dochód obniżają stałe koszty utrzymania mieszkania: czynsz, opłaty licznikowe, opłaty za telefon w wysokości 800 zł oraz zobowiązania z tytułu zadłużenia w Urzędzie Skarbowym oraz Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Wnioskodawca wyjaśnił, iż podczas prowadzenia działalności gospodarczej w latach 2008-2010, z powodu znacznego spadku obrotów (prawie o 50%), powstała u niego zaległość podatkowa w wysokości ok. 4000 zł oraz zaległość w opłacaniu składek do ZUS w wysokości ok. 6000 zł. Powstałe zaległości potrącane są każdego miesiąca z jego wynagrodzenia powodując, iż do dyspozycji pozostaje mu jednie połowa uzyskiwanych dochodów.
Do wniosku skarżący dołączył dokumenty źródłowe, m.in. umowę o pracę w Miejskim Zakładzie Autobusowym Sp. z o.o., zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w W. z dnia 20 grudnia 2010 r. potwierdzające stan zaległości z tytułu podatku od działalności gospodarczej osób fizycznych, wynoszącą ogółem 4 806,34 zł oraz pisma ZUS II Odział w W. z dnia 16 maja 2011 r. i 22 maja 2011 r. potwierdzające, iż wnioskodawca nie uzyskał zgody na spłatę zadłużenia w formie układu ratalnego.
Rozpoznając wniosek G. B. należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek o ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Trudna sytuacja materialna wnioskodawcy (brak oszczędności, majątku oraz stałe wydatki związane z bieżącym utrzymanie oraz spłatą zaległych zobowiązań podatkowych i w zadłużenia w ZUS) daje podstawę przypuszczać, iż poniesienie przez niego kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, narazi go na uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego, zatem istnieją przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.