Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2152/14 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącej radcę prawnego z urzędu. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych pełnomocnikiem strony wyznaczyła r. pr. P. K. Niniejsza sprawa została zakończona przed sadem i instancji na mocy wyroku z dnia 22 stycznia 2015r., sygn. akt IV SA/Wa 2152/14 o oddaleniu skargi.
Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania pełnomocnik otrzymał kopie akt administracyjnych sprawy a następnie w piśmie z dnia 8 stycznia 2015r. przedstawił swoje stanowisko w sprawie i argumenty za zasadnością skargi. W tym piśmie zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącej pomoc prawną w wysokości 150% stawki minimalnej i oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w całości ani w części. Wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej został przez pełnomocnika ponowiony w piśmie z dnia 18 marca 2015 r.
Stwierdzono, co następuje:
Ustanowionemu w ramach instytucji prawa pomocy radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Regulacje, do których stosowania odsyła powyższy przepis to rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Według § 15 tego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4. Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawką minimalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej niż ta, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego jest kwota 240 zł. Przy czym stawka ta z mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23 %).
W związku z powyższym, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.