Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] o wymierzeniu [...] S.A. z siedzibą w W. należnej opłaty produktowej za 2009 r. w kwocie 267 961,00 (dwieście sześćdziesiąt siedem tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt jeden) złotych.
Skargę na decyzję z dnia [...] września 2012 r. wniosła [...] S.A., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka wskazała, że wykonanie decyzji mogłoby zaburzyć jej płynność finansową. Szczególnie niekorzystne może być uniemożliwienie terminowej spłaty zaciągniętych zobowiązań, a w konsekwencji konieczność zapłaty odsetek za zwłokę oraz utrata zdolności obsługi kluczowego kredytu przeznaczonego na finansowanie działalności bieżącej spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej w skrócie: "p.p.s.a." jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.
Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary tj. 267 961 zł, stwierdzić należy, iż uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżącego. Ze względu na okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania ww. decyzji, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, możliwa utrata środków na bieżącą działalność oraz uniemożliwienie terminowej regulacji zobowiązań, wskazuje na istnienie prawdopodobieństwa spowodowania destabilizacji finansowej skarżącego.
W tej sytuacji uiszczenie kwoty 267 961 zł może spowodować dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki finansowe, w postaci jego niewypłacalności.
Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.