Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił zażalenie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2016 roku.
Skarżący zaskarżył postanowienie z dnia 23 marca 2016 roku w drodze zażalenia (zażalenie k. 222 – 225).
Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2016 roku skarżący, a ściślej jego profesjonalny pełnomocnik – radca prawny, został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie z dnia 23 marca 2016 roku poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z umową lub uchwałą wspólnoty zaprotokołowaną przez notariusza, z którego wynika powierzenie zarządu [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] w trybie art. 18 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. 2015, poz. 1892 j.t.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (zrządzenie k. 228).
Odpis zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2016r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 kwietnia 2016 roku (potwierdzenie odbioru k. 231).
W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo udzielone mu przez zarządcę Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w [...] – [...] spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] do reprezentowania wspólnoty przed sądami administracyjnymi (pełnomocnictwo k. 235). Do pełnomocnictwa dołączył m.in. uchwałę nr [...] z [...] września 2010r. Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] w sprawie powierzenia zarządu nieruchomością wspólną, na podstawie art. 18 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (uchwała k. 239 – 241), która obecnie działa pod firmą [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (odpis pełny KRS k. 265 – 267).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 j.t.) – dalej p.p.s.a stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia.
W myśl 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W ocenie Sądu złożone w dniu 29 kwietnia 2016 roku dokumenty nie stanowią uzupełnieniu braków formalnych zażalenia. Z treści § 3 lit. o uchwały nr [...] z [...] września 2010r. Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] w sprawie powierzenia zarządu nieruchomością wspólną jednoznacznie wynika, że do obowiązków zarządcy Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" - [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] należy obsługa prawna z wyłączeniem reprezentacji sądowej. Oznacza to, że zarząd ww. Wspólnoty nie posiada uprawnień do występowania w imieniu tej Wspólnoty w postępowaniach sądowych. Nie mógł więc udzielić pełnomocnictwa procesowego r.pr. A. S. do reprezentowania wspólnoty mieszkaniowej w zainicjowanym postępowaniu sądowoadministracyjnym, ani pełnomocnictwa do wniesienia środka zaskarżenia w postaci zażalenia. W zakreślonym terminie nie złożono innych dokumentów, które wskazywałyby na umocowanie r.pr. A. S. do wniesienia i popierania zażalenia na postanowienie z dnia 23 marca 2016 roku.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwrócił skarżącej cały uiszczony wpis od odrzuconego zażalenia w kwocie 100 zł, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia.