Uzasadnienie
D. R. zaskarżył decyzję Wojewody [...] z [...] września 2015 r., którą m. in. zezwolono [...] S. A. w K. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości - w części wskazanej w decyzji - położonej w D. w gminie C., oznaczonej jako działki ew. nr [...], [...], [...] i [...] w celu realizacji decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości (zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości linii elektroenergetycznej).
Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na ścisłe związanie zaskarżonej decyzji z decyzją o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, którą Skarżący zaskarżył odrębną skargą zarejestrowaną za sygn. akt IV SA/Wa 3444/15. Wskazał, że:
- - na nieruchomości nie ma konieczności wykonywania długotrwałych prac związanych z realizacją inwestycji, ponieważ nie ma potrzeby wyburzania zabudowań lub przeprowadzenia intensywnej wycinki, a prace inwestycyjne będą możliwe dopiero po wydaniu pozwolenia na budowę;
- - wstrzymanie wykonania jedynie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu niweczy sens tej instytucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu nie uprawdopodobniono istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W samej skardze Skarżący podniósł, że na nieruchomości nie ma konieczności wykonywania długotrwałych prac związanych z realizacją inwestycji, ponieważ nie ma potrzeby wyburzania zabudowań lub przeprowadzenia intensywnej wycinki, a prace inwestycyjne będą możliwe dopiero po wydaniu pozwolenia na budowę. Wszystko to świadczy o tym, że nawet w razie realizacji inwestycji nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z kolei zaś jeśli chodzi o argument, że wstrzymanie wykonania jedynie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu niweczy sens tej instytucji należy wskazać, iż brak jest podstaw do "automatycznego" wstrzymywania wykonania decyzji zezwalającej inwestorowi na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Stosownie bowiem do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782), w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 124 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Powyższy przepis wyraźnie wyłącza obowiązek "automatycznego" wstrzymania wykonania przez organ decyzji o niezwłocznym zajęciu. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania tego rodzaju decyzji może nastąpić jedynie w razie spełnienia przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por.: postanowienie NSA o sygn. akt I OZ 1124/14 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Powyższe przesądziło o braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.