Uzasadnienie
W niniejszej sprawie S.R. w dniu 31 grudnia 2015 r. złożyła do Sądu na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z chorym synem. Na dochód rodziny składa się wynagrodzenie za pracę syna (umowa o pracę na czas okres określony od [...] listopada 2015 r. do [...] lipca 2017 r.) w kwocie 2.016 zł. netto miesięcznie oraz zasiłek stały przyznany skarżącej w wysokości 604 zł. Strona mieszka w domu jednorodzinnym o powierzchni 110 m2, nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Nie sposób wątpić, że sytuacja dochodowa wnioskodawczyni jest obiektywnie trudna. Skarżąca i jest syn zmuszeni są utrzymać się z dochodu w wysokości 2.600 zł. Ta kwota jest niska jak na potrzeby dwuosobowej rodziny. Sytuacje majątkową rodziny pogarsza dodatkowo konieczność wydatkowania na leczenie syna. Ponadto rodzina nie posiada nieruchomości ani zasobów majątkowych, które mogłoby realnie polepszyć jej byt materialny. Złożone oświadczenia uwiarygodnia przywołana przez strony okoliczność pobierania zasiłku stałego z pomocy społecznej. Fakt przyznania tego zasiłku przez organ pomocy społecznej uwiarygodnia twierdzenia strony o jej złej sytuacji majątkowej. Organy pomocy społecznej dysponują szerokim wachlarzem środków dowodowych pozwalających ustalić rzeczywistą sytuację rodzinną i majątkową. Dlatego zasadnym jest wniosek, że skoro rodzina korzysta z pomocy społecznej to tym samym zasługuje na przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy podobnie jak instytucje pomocy społecznej znajdują swoje źródło w zasadzie państwa socjalnego.
Reasumując, przedstawiona we wniosku sytuacja rodzinna i majątkowa uzasadnia zwolnienie strony skarżącej od wszystkich występujących w sprawie kosztów sądowych (opłat i wydatków).
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.