Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym w Sądzie dnia 18 sierpnia 2009 r. skarżąca I. L. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie wymeldowania.
Postanowieniem z dnia 14 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 50/09, referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżąca od powyższego postanowienie wniosła, w przewidzianym prawem terminie sprzeciw, w uzasadnieniu którego podniosła, że jej emerytura wynosi 1007,26 zł natomiast jej męża K. L. 970,92 zł i są to sumy nie przekraczające najniższej krajowej. Wskazała, iż wspólnie z mężem prowadzą gospodarstwo domowe, a opłaty za same komorne wynoszą 1174,12 zł. Na utrzymanie pozostaje im 734 zł, natomiast zaoszczędzone środki w kwocie 2376 zł są przeznaczone na operację kolana K. L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej Ppsa, wniesienie w terminie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego powoduje, iż postanowienie to traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 Ppsa prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, przedstawionym w formularzu PPF wnioskodawczyni wskazała, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, osiągając stałe dochody z tytułu świadczenia emerytalnego w łącznej wysokości 1690,15 zł netto miesięcznie. Wśród wydatków utrzymania koniecznego skarżąca wymieniła koszty utrzymania mieszkania - 1174,12 zł, opłatę za gaz - średnio ok. 15 zł miesięcznie i energię elektryczną - średnio ok. 52 zł miesięcznie oraz koszty leczenia ok. 300 zł miesięcznie. Z nadesłanych wyciągów z kont bankowych wynika, iż wnioskodawczyni przed złożeniem przedmiotowego wniosku, tj. na dzień 5 sierpnia 2009 r. posiadała dostępne środki w wysokości 2 372, 61 zł.
Oceniając sytuację majątkową wnioskodawczyni Sąd doszedł do wniosku, iż nie znajduje się ona w takiej sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oprócz comiesięcznych stałych dochodów skarżąca posiadała wolne środki w kwocie ponad 2000 zł. Sąd ocenia jedynie sytuację materialną wnioskodawczyni, więc bez znaczenia jest na jaki cel zgromadzone środki zostaną w przyszłości przeznaczone. W chwili składania wniosku skarżąca wykazała, iż posiada takie środki pieniężna, a do chwili oceniania sytuacji majątkowej przez Sąd nie wykazała, iż jej sytuacja majątkowa uległa radykalnemu pogorszeniu.
Należy przy tym pamiętać, iż na obecnym etapie postępowania skarżąca zobowiązana jest jedynie do poniesienia kosztów sądowych w postaci wpisu sądowego od skargi, który stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193) wynosi w 100 zł.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że wykazane przez skarżącą okoliczności nie dają podstawy do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uiszczenie 100 zł, tytułem należnego wpisu od skargi mieści się w możliwościach płatniczych wnioskodawczyni i nie spowoduje uszczerbku dla koniecznego utrzymania jej oraz jej rodziny. Na marginesie jedynie wspomnieć należy, że w razie uwzględnienia skargi przez Sąd, skarżącej przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt - zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw (art. 200 P.p.s.a.)..
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.