Uzasadnienie
P. B. wniósł do Sądu skargę na pismo Prezydenta W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów dotyczącego działki ew. nr [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w W. Skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Udostępnienie wypisu z rejestru gruntów następuje w drodze tzw. czynności materialno - technicznej, a zatem nie wymaga wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji czy postanowienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 654/11).
W związku z tym Sąd uznał, że zaskarżone pismo z dnia [...] marca 2013 r., wydane wskutek wniosku skarżącego, nie jest decyzją ani postanowieniem, lecz aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., tj. aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień wynikających z przepisów prawa (tu: z art. 24 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne; Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.).
Powyższa ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie przewiduje środków zaskarżenia na akt o odmowie wydania wypisu z rejestru gruntów,
Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu - do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżący wezwał właściwy organ (Prezydenta W.) do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro tego nie uczynił, jego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.