Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 października 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1739/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia 12 października 2001 r. w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej. Postanowienie to jest prawomocne od dnia 14 marca 2007 r.
Pismem z dnia 14 marca 2016 r. A. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym postanowieniem, wskazując za podstawę wznowienia fakt wygrania konkursów na wyższe stanowiska w korpusie służby cywilnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne i nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania.
W świetle przepisów działu VII – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., dotyczącego wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania w przypadkach przewidzianych w tym dziale.
Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a., ale nie później niż w ciągu pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie, o czym stanowi art. 278 p.p.s.a. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
Termin wynikający z art. 278 p.p.s.a. jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Jego upływ oznacza zatem, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne i podlega ona odrzuceniu. Ustawodawca w treści art. 278 p.p.s.a. przewidział graniczny termin, w którym można wystąpić o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Jak wskazano powyżej, od tego terminu ustawodawca przewidział dwa wyjątki, które w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały.
Termin wyznaczony przepisem art. 278 p.p.s.a. biegnie niezależnie od terminów określonych w art. 272 § 2 i § 3 oraz art. 277 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2 i § 3 lub w art. 277 p.p.s.a., ale z naruszeniem art. 278 p.p.s.a., podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym bez badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw.
W rozpoznawanej sprawie pięcioletni okres, o jakim mowa w art. 278 p.p.s.a., upłynął z dniem 14 marca 2012 r. Stwierdzić zatem należy, że skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania z uchybieniem prekluzyjnego terminu.
Termin ten określony w art. 278 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i rozpoczyna bieg w chwili uprawomocnienia się orzeczenia, przeciwko któremu skierowana jest skarga o wznowienie postępowania. Zasadniczą funkcją tego terminu jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie postępowania nie może być skutecznie wniesiona. Jego brak, z uwagi na sposób określenia terminu początkowego, skutkowałby tym, że trwałby stan niepewności co do możliwości podważenia prawomocnego orzeczenia. Wskazać należy także na zapewnienie pewności obrotu prawnego, której mają służyć przepisy proceduralne oraz zagwarantowanie wszystkim podmiotom stosunków prawnych niezbędnej stabilizacji. Zasada ograniczonej w czasie kontroli w trybie nadzwyczajnym orzeczenia sądu administracyjnego, opatrzonego walorem prawomocności, z uwagi na treść art. 170 p.p.s.a., służy ochronie ogólnego porządku prawnego, zapobiegając wielokrotnemu rozstrzyganiu tych samych spraw.
Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci.
Z powyższych względów, na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 278 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.