Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 marca 2016 r. A. S. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 października 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1739/05.
Wspomnianym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę A.S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z [...] października 2001 r. nr [...].
W toku postepowania skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (formularz PPF z dnia 10 marca 2017 r.).
Referendarz sądowy stwierdza, że obecnie złożony wniosek dotyczy wznowienia postępowania w sprawie, w której skarżącemu przyznano uprzednio prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1739/05 zwolniono bowiem skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata, a orzeczenie to stało się prawomocne. Prawo pomocy w takim zakresie przyznane stronie w sprawie ze skargi, obejmuje również postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie (tak uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10, LEX nr 668584).
Z tego powodu ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy był w rozpatrywanej sprawie zbędny i nie może być rozpoznany. Sytuacji tej nie zmienia fakt wypowiedzenia przez skarżącego pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi z urzędu. Strona, która korzysta z tak ustanowionej pomocy prawnej może wypowiedzieć pełnomocnictwo. Może ona również ubiegać się o zmianę adwokata wyznaczonego stronie przez okręgową radę adwokacką. Jeżeli bowiem stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż sąd nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, jeżeli przyznane prawo pomocy w tym zakresie nie zostało cofnięte na mocy art. 249 p.p.s.a., bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienia NSA: z dnia 22 kwietnia 2005 r., II OZ 262/05; z dnia 30 kwietnia 2009 r., II OZ 374/09).
Oznacza to, że stronie przyznane przez prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata przysługuje, do czasu prawomocnego uchylenia postanowienia wydanego w tym zakresie (z taką sytuacją w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia). Brak jest natomiast podstaw aby ponownie, w tej samej sprawie, przyznać stronie – przyznanego już raz i wciąż aktualnego – prawa do pomocy prawnej ustanowionej z urzędu. Natomiast kwestia faktycznej realizacji tego prawa, tj. wskazania adwokata, który obowiązany będzie udzielić pomocy prawnej, leży w gestii właściwej okręgowej rady adwokackiej, i w tym zakresie strona powinna występować do tego właśnie podmiotu.
Skoro zatem strona wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie, w jakim już to prawo pomocy w niniejszej sprawie jej przysługuje, to zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) postępowanie w sprawie prawa pomocy umarza się i dlatego na podstawie tego przepisu, stosowanego w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.