Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 14 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 450/09

Uzasadnienie

Pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. P. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.

Pismem z dnia 12 grudnia 2009 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania w powyższej sprawie, do czasu wydania prawomocnych rozstrzygnięć w sprawie głównej związanej z wymeldowaniem. Do wniosku dołączone było postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt V KO 85/09, przekazujące sprawę rozpoznania zażalenia P. W. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla W. – S. M. z dnia [...] o odmowie wszczęcia śledztwa (sygn. akt [...]) Sądowi Rejonowemu w Ś. Ś. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, uzasadniając to tym, że sprawa przedstawiona we wniosku o zawieszenie postępowania nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. W. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OZ 333/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2010 r. Zdaniem Sądu ze względów celowościowych nieuzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia w innym postępowaniu przed innym sądem, gdy samodzielnie można dokonać ustaleń niezbędnych do rozstrzygnięcia. Sąd wskazał, że postępowanie toczące się przed sądem powszechnym nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego dla sądowej kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody D. z dnia [...] a postępowanie w tej sprawie dotyczy przekazania do rozpoznania innemu Sądowi zażalenia skarżącego na postanowienie Prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa.

Dnia 14 września 2010 r. odbyła się rozprawa sądowoadministracyjna w sprawie ze skargi P. W., podczas której pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu argumentując to tym, że w chwili obecnej skarżący faktycznie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu i podjął kroki zmierzające do uzyskania od Towarzystwa Budownictwa Społecznego w O. tytułu do tego mieszkania w postaci umowy najmu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zawieszenie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu usunięcie przeszkód, uniemożliwiających prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego o charakterze przejściowym. Przesłanki zawieszenia postępowania przed sądem administracyjnym zostały enumeratywnie wymienione w rozdziale 9 działu III ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Stosownie do art. 124 §1 wymienionej ustawy Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: 1) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela z zastrzeżeniem §3;

1. 2) jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
2. 3) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji z siedzibą sądu;
3. 4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości;
4. 5) w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej;
5. 6) w przypadku, o którym mowa w art. 56, tj. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania.

Zgodnie z art. 125 § 1 cytowanej ustawy Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu: 1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym;

1. 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej;
2. 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu;
3. 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście.

Stosownie zaś do art. 126 ustawy Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek zawieszenia postępowania, o których mowa w przepisach art. 124 i 125 wymienionej ustawy.

Zdaniem Sądu nie zachodzą również przesłanki zawieszenia postępowania na mocy przepisu art. 126 cytowanej ustawy, który pozwala na zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. Trzeba przy tym wskazać, że Sąd nie jest związany zgłoszonymi wnioskami, a rozstrzygnięcie kwestii zawieszenia postępowania zależy w omawianym przypadku od uznania Sądu.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.