Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 5/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. K.(zwanej dalej stroną lub skarżącą) na postępowanie pracowników Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] we W. w przedmiocie naruszenia zasady udzielania odpowiedzi na pismo strony.
W dniu 22 marca 2016 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu przedłożył tutejszemu Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 5/16 odrzucającego przedmiotową skargę. Odpis opinii został skarżącej doręczony w dniu 14 kwietnia 2016 r.
Pismem z dnia 15 kwietnia 2016 r. strona wystąpiła ze sporządzoną osobiście skargą kasacyjną, w której nie zgodziła się ze stanowiskiem pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia.
W niniejszej sprawie opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzona została przez pełnomocnika z urzędu z zachowaniem zasad należytej staranności. Stąd też Sąd przesłał ją skarżącej wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w nowym terminie, rozpoczynającym swój bieg w dniu doręczenia odpisu opinii tj. od dnia 14 kwietnia 2016 r.
Pismem z dnia 15 kwietnia 2016 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 18 kwietnia 2016 r., skarżąca wystąpiła ze skargą kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście, w której przedstawiła szereg okoliczności przemawiających w jej ocenie za słusznością uprzednio wniesionej skargi.
Zgodnie z art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązki a także w sprawach własności przemysłowej skarga kasacyjna może być sporządzona również odpowiednio przez doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 175 § 2 p.p.s.a wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, gdy sporządzającym tę skargę będzie sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Ani z akt sprawy ani z treści skargi nie wynika, aby skarżąca należała do katalogu osób uprawnionych do osobistego wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem skargę kasacyjną dotkniętą wskazanym brakiem formalnym, którego skarżąca nie jest w stanie usunąć, należało uznać za niedopuszczalną i z tej przyczyny odrzucić mając za podstawę art. 178 p.p.s.a.