Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu wniosku, że od [...] r. otrzymuje zasiłek przedemerytalny, który w [...]% został zajęty przez komornika. Wnioskodawca jest przewlekle chory, po [...], oczekuje kolejnych operacji [...]. Rachunki bankowe także są zajęte przez komornika.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, jest właścicielem w 1/6 mieszkania o powierzchni [..] m2. Posiada samochód [..], rocznik [...] r., objęty zajęciem komorniczym. Małżonkowie uzyskują dochody z ww. zasiłku przedemerytalnego i emerytury żony skarżącego w łącznej kwocie [..] zł.
Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienione zostały: czynsz 400,24 zł, energia około 170 zł, koszty leczenia średnio 117 zł, gaz około 160 zł telefon 30 zł. Pozostała kwota przeznaczana jest na wyżywienie.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek jest zasadny.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości) oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że miesięczne dochody małżonków wynoszą niewiele ponad [...] zł.
Po dokonaniu stosownych opłat pozostaje im około [...] zł na wyżywienie i ewentualne środki higieny. Cały posiadany majątek natomiast jest objęty zajęciem komorniczym, co za tym idzie, wnioskodawca nie jest w stanie pozyskać z niego dodatkowych środków pieniężnych.
Ponadto istotne jest też to, że dodatkowe środki pieniężne, o ile ich pozyskanie byłoby możliwe, powinny być przeznaczone na bieżące utrzymanie i na leczenie wnioskodawcy.
Przy czym, jakkolwiek wnioskodawca wykazał przesłanki przyznania prawa pomocy w całości, to należy mieć na uwadze, że na podstawie art. 239 § 1 pkt b/ p.p.s.a., a więc z uwagi na przedmiot sprawy w niniejszej sprawie (dotyczący statusu bezrobotnego) był on zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z mocy prawa. Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie było zatem zbędne, co stanowi przesłankę umorzenia postępowania na podstawie art. 249a p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.