Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 27 lutego 2012 r. (k. 802) L. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie z jego skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej, o wyłączenie od rozpoznania Sędziego biorącego udział w wydaniu krzywdzącego dla niego postanowienia z dnia 13 lutego 2012 r. to jest Sędziego WSA Beaty Kalagi – Gajewskiej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Sędzia błędnie określiła przedmiot postępowania, jako skargę na bezczynność organu w sprawie choroby zawodowej, a winno być w sprawie skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w sprawie urzędowej Sądu Pracy w T. o sygn. akt [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy zatem od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego istniejącego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron postępowania, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą może być na przykład stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, czy społecznej, jak również wszelkie okoliczności zaistniałe obiektywnie dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego.
Zgodnie natomiast z treścią art. 20 P.p.s.a. strona zgłasza wniosek o wyłączenie sędziego na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten winien zawierać powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziego. Wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest natomiast formułowanie zarzutów o charakterze generalnym, co do bezstronności sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy.
Należy także podnieść, że okoliczność mogąca wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, czy też utrata zaufania strony do sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego lecz konieczne jest wykazanie poważnych, konkretnych powodów, które obiektywnie uzasadniają utratę zaufania do bezstronności sędziego. Ewentualna wątpliwość musi być poparta faktami bowiem wyłączenie sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona subiektywnie uznaje za nieodpowiednich do rozpoznania jej sprawy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego postępowania wskazać należy, iż wniosek skarżącego nie może odnieść skutku. We wniosku tym skarżący nie podał jakiejkolwiek obiektywnie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanego we wniosku sędziego. Sąd nie dopatrzył się przyczyn wyłączenia, które aby były skuteczne muszą być realnie obiektywne. Skarżący bowiem, jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziego wskazuje nieprawidłowe określenie przedmiotu sprawy, zaznaczając, że jego skarga nie dotyczy bezczynności w przedmiocie choroby zawodowej lecz złożona została w "sprawie urzędowej Sądu Pracy w T. o sygn. akt [...]. Przy braku innych argumentów dotyczących stronniczości Sędziego trudno więc przyjąć, że występuje uzasadniona wątpliwość, co do jego bezstronności. Wyżej opisana przyczyna wyłączenia podawana przez skarżącego nie może więc stanowić przesłanki wyłączenia sędziego na wniosek strony.
Jednocześnie przyjdzie stwierdzić, że z oświadczenia złożonego przez Sędziego objętego wnioskiem - w trybie art. 22 § 2 cytowanej ustawy - wynika, że nie zachodzą przyczyny uzasadniające jego wyłączenie wynikające z przyczyn wskazanych zarówno w art.19, jak i w art.18 P.p.s.a.
W związku z powyższym nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie wymienionego w sentencji sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy, w konsekwencji czego - wobec bezzasadności wniosku - podlega on oddaleniu na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.