Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 stycznia 2013 r. (k. 955) L.L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wyłączenie od rozpoznania jego skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej orzekających w tym Sądzie Sędziów: NSA A.Mikusińskiego, NSA T.Michalika oraz WSA S.Niteckiego
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wymienieni wyżej Sędziowie uczestniczyli w podjęciu postanowienia z dnia 17 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SAB/GL 59/09 w sprawie wniosku skarżącego o wyłączenie Sędziów: NSA Sz. Praxa, WSA B.Kalagi-Gajewskiej i T. Kurcyusz-Furmanik. Postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, bez udziału (obecności) skarżącego, czym naruszono art. 45 Konstytucji RP pozbawiając go prawa do jawnego rozpatrzenia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy więc od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego istniejącego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron postępowania, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą może być na przykład stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, czy społecznej, jak również wszelkie okoliczności zaistniałe obiektywnie dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego.
Zgodnie natomiast z treścią art. 20 p.p.s.a. strona zgłasza wniosek o wyłączenie sędziego na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten winien zawierać powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziego. Wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego.
Należy także podnieść, że okoliczność mogąca wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, czy też utrata zaufania strony do sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego lecz konieczne jest wykazanie poważnych powodów, które obiektywnie uzasadniają utratę zaufania do bezstronności sędziego. Ewentualna wątpliwość musi być poparta konkretnymi faktami bowiem wyłączenie sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona subiektywnie uznaje za nieodpowiednich.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego postępowania wskazać należy, iż wniosek skarżącego nie może odnieść skutku. We wniosku tym skarżący nie podał jakiejkolwiek istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanych we wniosku sędziów. Sąd nie dopatrzył się przyczyn wyłączenia, które aby były skuteczne muszą być realnie obiektywne. Skarżący bowiem, jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziów wskazuje nieprawidłowe określenie przedmiotu sprawy, zaznaczając, że nie składał do Sądu skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej, a skargę w " przedmiocie sprawy urzędowej Sądu Pracy w T. o sygn. akt [...]". Przy braku innych argumentów dotyczących stronniczości Sędziów trudno więc przyjąć, że występuje uzasadniona wątpliwość, co do ich bezstronności. Wyżej opisana przyczyna wyłączenia podawana przez skarżącego nie może więc stanowić przesłanki wyłączenia sędziego na wniosek strony.
Z oświadczeń złożonych przez Sędziów objętych wnioskiem - w trybie art. 22 § 2 cytowanej ustawy - wynika, że nie zachodzą przyczyny uzasadniające ich wyłączenie wynikające z przyczyn wskazanych zarówno w art. 19, jak i w art.18 p.p.s.a.
W związku z powyższym nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie wymienionych w sentencji sędziów od rozpoznania niniejszej sprawy, w konsekwencji czego - wobec bezzasadności wniosku - podlega on oddaleniu na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.