Uzasadnienie
J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 19 grudnia 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.". Jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013 r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu, niniejsza sprawa, objęta skargą J. H. jest tożsama ze skargą oznaczoną sygn. akt IV SAB/Wa 115/12, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 maja 2013 r. m.in. zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku J. H. z dnia 19 grudnia 2004 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi (punkt 1 wyroku). Wyrok ten na skutek skargi kasacyjnej organu został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt II OSK 2142/13, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że niniejsza sprawa oraz sprawa o sygn. akt IV SAB/Wa 115/12, objęte są skargą pomiędzy tymi samymi stronami (tożsamość podmiotowa) oraz dotyczą tego samego przedmiotu (tożsamość przedmiotowa). Ponadto faktem jest, że sprawa o sygn. akt IV SAB/Wa 115/12 (po uchyleniu wyroku prowadzona pod sygn. akt IV SAB/Wa 50/14) jest w toku, a stan ten będzie trwał aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Wobec powyższego Sąd uznał, ze niniejsza skarga J. H. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 19 lutego 2004 r. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Niemożliwym z mocy prawa jest bowiem prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie.
Z tych względów, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.