Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017r., sygn., IV SAB/Wa 431/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie rozpoznania skargi.
Odpis tego postanowienia doręczono Skarżącemu w dniu 17 lutego 2017 r.
Następnie Z. B. wniósł – na podstawie art. 285a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia z dnia 30 stycznia 2017r., sygn., IV SAB/Wa 431/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Ponadto skarga taka powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego albo podmioty, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 285l P.p.s.a. Naruszenie wskazanego wyżej obowiązku skutkuje odrzuceniem wniesionej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Tymczasem powyższą skargę sporządził osobiście Skarżący który, jak wynika z akt sprawy, ani nie jest radcą prawnym, ani adwokatem, jak również nie należy do kręgu osób, o których stanowi art. 175 § 1 P.p.s.a.,
Dlatego na podstawie art. 285f § 3 Ppsa należało orzec, jak w sentencji postanowienia.