Uzasadnienie
Pismem z 18 października 2024 r. A. O., działając przez pełnomocnika (dalej "skarżąca"), wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 3 grudnia 2024 r. na adres kancelarii pełnomocnika.
Pismem z 6 grudnia 2024 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "ppsa", skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z kolei wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi ma podstawę w art. 220 § 1 ppsa, stosownie do którego, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, którą jest m.in. wpis sądowy.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona skarżącej w dniu 3 grudnia 2024 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła jednak wspomnianego wpisu, zamiast tego, złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego.
Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 6 grudnia 2024 r. skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08 i 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07 – publ. CBOSA).
Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.