Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki pisarskie.
Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Wobec powyższego przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, które mogą dotyczyć m.in. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13 oraz z dnia 2 października 2010 r., sygn. akt II OSK 631/12).
W niniejszej sprawie w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 322/14, sprostowano błędny opis przedmiotu zaskarżenia. Ponadto w uzasadnieniu przywołanego postanowienia sprostowano błędną sygnaturę postępowania, w toku którego rzeczone postanowienie zapadło, a widniejącą w wierszu 1 na stronach 1 – 4. Jak bowiem jednoznacznie wynika z akta sprawy, sentencji postanowienia czy choćby z treści samego uzasadnienia, zamiast widniejącej we wskazanych miejscach sygnatury IV SAB/Wr 317/14 winna być wpisana sygnatura IV SAB/Wr 322/14. Ponadto z treści akt sprawy a w szczególności z zarządzenia wstępnego wynika, że przedmiotem skarżonej bezczynności organu administracji publicznej w niniejszej sprawie było wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku.
Wobec faktu, że oczywistość omyłek nie budzi wątpliwości, zaś ich zakres nie sprzeciwia się możliwości dokonania sprostowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.